Hallo,
Wij hebben sinds 2 maanden een onwijs lieve, aanhankelijke en vrolijke stabij pup. Nu 16 weken oud en hoewel ik ben opgegroeid met honden is het toch even anders wanneer je in het dorp woont en niet op de boerderij.
James luistert al heel goed, is erg leergierig en al 98% zindelijk.
En nu komt het.... kan al 2 uur alleen zijn !
Niks te klagen denk je dan, dat klopt maar hoe nu verder...
Zit zo in twijfel, want wanneer hij wakker word en z'n speelgoed geïnspecteerd heeft begint hij dus te blaffen, gelukkig hebben we een buurvrouw die hier geen problemen mee heeft. Maar ik dus wel.
Mij is altijd geleerd, een hond laten blaffen en wanneer hij stopt dan ga je naar hem toe, ben ik het nog steeds deels mee eens. Maar ik hoor ik dat friese stabij's snel verlatingsangst ontwikkelen en dat wil ik absoluut voorkomen !
Dus graag jullie advies, laten blaffen tot hij weer rustig is en dan naar hem toe ? Of blaffen voorkomen in de hoop dat de uurtjes steeds ietsjes langer worden ?
Even voor de duidelijkheid: die uurtjes dat hij uiteindelijk alleen zal moeten zijn is maar 1x in de week 5 uurtjes.
Oja, hij heeft trouwens een volledige hal tot z'n beschikking wanneer hij alleen is met een heerlijke hondenhok onder de trap. Camera staat aan zodat we er snel bij zijn wanneer het niet gaat.


Reageren


Focus je ook niet te veel op de tijd, maar eerder op zijn gemoed. Dat ie zich wel ontspannen en lekker in zijn vel voelt alleen thuis. 










