Wij spraken af met vrienden met een bevriende pup. Onze pups (7 en 8 maanden) wandelden relatief goed samen, in het begin werd er wel getrokken naar elkaar, als de mijne wat achterbleef trok ze meer dan wanneer ze net voor de andere pup mocht wandelen, dus daar hielden we rekening mee.
Vervolgens op een terras, waar het krioelde van de honden, iets gedronken, op mijn vraag pups elk aan andere kant van de tafel, omdat ik graag rust heb als we aan tafel zitten, ook al is het maar om iets te drinken. Ik had 2 botjes mee, eentje om mijn hond mee bezig te houden, eentje dat ik voorstelde om aan de andere hond te geven, maar dat mocht niet want ze krijgt blijkbaar diarree van (alle) botjes.
Vervolgens haalde m'n vriendin een appel uit en begon ze die in brokjes te voeren aan haar hond. Die at de brokjes soms maar half op, waardoor de grond onder de tafel op den duur bezaaid was met stukjes appel aan haar kant. Mijn hond verloor ineens de aandacht voor haar botje, kroop wat dichter richting andere pup onder tafel en begon ineens lelijk te grommen op een manier die ik nog nooit meegemaakt heb. Ik hoorde mezelf al zeggen 'dat doet ze anders nooit', (hét cliché
, en ik wist eigenlijk echt niet hoe het kwam. Tot ik ineens de niet opgegeten stukjes appel zag liggen op de plaats van de andere pup, waar de mijne niet bij kon. Ze kent een appel, ik geef er ook bijna dagelijks eentje in stukjes, zou ze gedacht hebben dat het haar appel was, vandaar dat gegrom?Ik heb hier elders nog maar verkondigd dat ze nog nooit baknijd vertoonde, maar ik heb natuurlijk geen ervaring met andere honden en hun eventuele voertjes. Heb me er het hoofd al over gebroken waar dat vervaarlijk gegrom ineens vandaan kwam, maar aangezien het later op het vervolg van de wandeling niet meer voorkwam denk ik dat het de appel moet geweest zijn. Hoe had ik daar moeten op reageren? Of was het gewoon niet verstandig aan 1 hond stukjes appel te geven en aan de andere niet? "
@ sorry off topic..
Marie, het is wat handiger om zulke vragen in je eigen topic te stellen.
Maar goed, dat gegrom van jouw hond kwam ongetwijfeld door de appel. Misschien niet eens door de stukjes die daar lagen, maar gewoon het feit dat zij ook appel wilde. Dat was niet zo handig van die vriendin, maar ook het botje wat jij aan jouw hond gaf is niet zo verstandig. Nu tolereerde de andere hond jouw hond met kluif, maar ook dat kan fout uitpakken. Het is allebei of allebei niet. Ben zelf helemaal geen voorstander van kluiven geven wanneer honden zo dicht bij elkaar liggen, vaak willen ze toch wat de ander heeft. Maar dat is ook uit eigen ervaring dat samen kluiven überhaupt geen succes is.
Appeltje zou geen probleem moeten zijn, maar dan wel gedeeld uiteraard.


Reageren
Maar niet in bossen met bewegwijzerde routes, grote parkings, horeca vlakbij, enz. daar is het steeds erg druk. Je moet dus zoeken naar 'bescheiden' plekjes. 













