" Punt 1: nee, niet per se. Voortplanten is voor honden instint, niet een 'ik vind jou zo lief, laten we pups maken'. Als de teef niet meer loops is, zal de reu ook niet meer die drang om te dekken laten zien (dat is wat jij nu beschrijft als 'verliefd/extra gehecht').
Punt 2: ik denk dat er wel een bepaald besef is. Ik bedoel, manntjesleeuwen vermoorden de welpen van hun voorganger als ze een troep overnemen, maar de nieuwe welpen (hun eigen jongen die later komen) laten ze leven.
Punt 3: als een teef loops is, heeft een reu maar 1 doel: dekken. Dat heeft niks met verliefd zijn of gehecht zijn aan het teefje te maken. Als de teef niet meer loops is, is de reu niet ineens heel erg aan haar gehecht. Je moet er vanuit gaan dat het weer terug zal gaan naar de situatie voordien. Als de honden het toen goed konden vinden, zullen ze dat daarna waarschijnlijk ook nog kunnen.
Nog wel een waarschuwing. Ik snap dat vol verwachting uitkijkt naar de hondjes, maar heel feitelijk en objectief gezien neem je wel een groot risico. Er zijn namelijk veel aandoeningen bekend bij honden die van de ouders op de pups worden overgegeven. Dit komt omdat rassen zijn gemaakt door directe en indirecte familie met elkaar te kruisen (inteelt), waardoor ziektes zijn ontwikkeld. Bij kleine hondjes zie je bijvoorbeeld vaak dat ze even huppelen aan een of beide achterpootjes. Dit is een aandoening (Patella luxatie) waardoor de hond veel pijn kan hebben, afhankelijk van de ernst van de afwijking. Bij de chihuahua (en ik meende ook de pomeriaan) komt zelfs een aandoening voor waarbij de hersenen te groot groeien voor de ruimte die beschikbaar is in de schedel. Waardoor ze enorm veel pijn hebben en zelfs blijvende schade kunnen oplopen.
Dit zijn aandoeningen die de ouderdieren kunnen worden overgegeven op de pups. Daarom is het heel belangrijk om voordat je gaat fokken, zowel je teefje als de reu te laten testen op aandoeningen. In dit geval zou je dus moeten kijken naar ziektes die veel voorkomen bij de pomeriaan en bij de chihuahua. Je kunt je honden dan laten testen op die ziektes (dit gaat met MRI/röntgenfoto's/bloedonderzoek e.d.). Dit moet een speciale dierenarts doen en zonder deze testen kan een dierenarts ook niet zeggen of je hond deze aandoeningen heeft of bij zich draagt. Eigenlijk wil je niet alleen dat de ouders van de pups deze ziektes niet hebben, maar ook dat hun ouders en zelfs (over)grootouders vrij zijn van aandoeningen. Ziektes kunnen nl. een geslacht overslaan. Dit is ook het grote belang van een stamboom, zodat je kunt zien of de (voor)ouders van je honden gezond zijn.
Zelf heb ik van dichtbij gezien hoe groot de rol van de voorouders is bij de pups. Mijn hond heeft namelijk ook per ongeluk een nest gehad. Zes pups, waarvan 1 net zo allergisch is als zij. En 2 van de pups hebben lang haar, want mijn teef is half stabij (langharig) en de reu bleek achteraf ook ergens lang haar in de voorouders te hebben. Beide honden zijn kortharig, dit is dus wat ik bedoel met dat iets een geslacht kan overslaan. In dit geval gaat het om lang haar, maar honden geven dus ook ziektes e.d. over op de pups. En daar ligt het probleem. Want als fokker wil je, neem ik aan, gezonde honden fokken. Je wilt geen dieren in het leven roepen die pijn hebben, omdat ze een of andere ziekte hebben. Dan is voorkomen beter dan genezen en daarom is het advies op dit forum ook dat niet fokken vaak beter is dan wel fokken. Want als je niet fokt, loop je ook geen risico.
Overigens is er op dit moment een enorm overschot aan honden en zitten de asiels vol, dus persoonlijk vind ik het jammer dat je een nestje fokt, terwijl er zoveel honden in een asiel wachten op een baasje. Maar dat is mijn mening
.
"
Reageren
