"
Dit vind ik mooi omschreven en is denk ik wel een goede verklaring voor het wild bijten van een pup als hij ergens voor gecorrigeerd wordt. De wereld is even niet zoals puplief het wil, dat levert frustratie op en net als bij een klein kind kan hij daar nog niet goed mee dealen. Een kind gaat dan gillend op de grond liggen trappen, een pup begint om zich heen te happen. Afleiding werkt dan het beste, en tijd. Het wordt echt beter met het ouder worden.
Eerder las ik dat de pup er met een doekje vandoor ging en juist wegrende in plaats van terug te komen. Daar moest ik wel even om lachen. Ja, dat is toch voor sommige honden het aller, allerleukste spelletje dat ze maar kunnen bedenken. Niet leuk voor ons, maar de motivatie om er een superleuk pak me dan als je kan spel van te maken is dan groter dan de motivatie om naar de kom hier te luisteren. Je zou haar in zo’n geval gewoon kunnen negeren en heel geheimzinnig en geïnteresseerd doen met iets anders. Grote kans dat ze komt kijken om te zien wat je daar voor interessants hebt. "
Een tantrum, dat is het inderdaad. Om de zoveel tijd krijgt mijn pup een enorme driftbui. Ik weet nu wel ongeveer wanneer: na een wandeling, na (en tijdens) samen spelen, als ze we ergens naartoe geweest zijn, als ze terecht gewezen wordt, als ze iets te lang op is zonder te slapen, als ze buiten haar bench geslapen heeft en dus na een kwartier alweer wakker is omdat iemand een kleine teen beweegt, eigenlijk sowieso iedere keer als ze een beetje moe wordt.
Het enige dat haar weer in een opperbest humeur kan brengen is slaap, voldoende lang (liefst toch een uurtje) en dat lukt hier echt alleen maar met verplichte benchrust en gesloten deur en absolute stilte. Zo niet begint ze op den duur als een dolle man tekeer te gaan. Ik zou op den duur met plezier laarzen willen dragen, maar al mijn broeken zijn gescheurd ter hoogte van mijn billen achteraan, daar heb ik ook verwondingen. Dan sta je daar met je laarzen. Ik zou een volledig beschermingspak aan moeten eigenlijk.
Als de pup naar mij begint te happen heb ik dus het volgende al geprobeerd:
-zoals Frakking (jaja, ik zag dat filmpje ook al -tig keer, maar mijn pup doet zelden wat de pups in die filmpjes doen): iets anders aanbieden. Exact de puppystick die Frakking gebruikt (ik kocht het online bij hem).
Resultaat: mijn hond wordt op den duur razend en weigert dat ding in de bek te nemen
- zoals iemand hier aanraadde: met een touwspeeltje aandacht van mij afleiden.
Resultaat: het werkt even, maar pup wordt steeds driester, op het hysterische af, zelfs zo erg druk dat ik denk dat ze zichzelf op de den duur gaat bezeren (grommen, springen, omvallen, buiten zichzelf en dan tenslotte toch nog happen in alles en iedereen)
Eigenlijk voel ik intuïtief aan dat ik haar juist zou moeten kunnen kalmeren op zo'n momenten dus dit werkt echt contraproductief.
- andere raad: bullepees aanbieden, vasthouden en er naast zitten.
resultaat: ze bijt in mijn vingers tot ik de bullepees los, dan zit ze er een paar minuten op te kauwen, heel soms kalmeert het haar, maar soms lijkt het alsof ze er gevecht mee aangaat, ze gromt en trekt eraan, laat hem liggen en het hele circus met bijten en springen en hyper gedrag begint weer van voren af aan.
- negeren en (traag) wegstappen naar een andere ruimte
resultaat: ze volgt me, springt tegen me op en hapt in mijn broek, trui achteraan, waardoor ik enorm veel vernielde kledij vol gaten begin te hebben, als ik erin slaag een deur achter me dicht te trekken om mezelf naar een andere ruimte te begeven begint ze volledig buiten zichzelf meubels en tapijt te slopen als ze binnen is, buiten begint ze oa als een razende te graven.
Het is helemaal niet speels, ik denk dat ze er zelf onder lijdt als ze zo hysterisch is. Ze staat dan echt soms te trillen op haar pootjes.
- haar onder lichte dwang naar de bench dragen (ze spartelt om weg te komen en bijt dan hard in m'n handen), haar erin duwen en de deur sluiten.
resultaat:Nog geen 2 minuten protest en daarna valt ze als een blok in slaap. Als alles en iedereen stil blijft, slaapt ze een tijd, wordt vrolijk en lief wakker, we wandelen, spelen, snuffelen in tuin of duin en uiteindelijk begint het hele liedje van voor af aan van zodra ze een beetje moe wordt.
Puur objectief gezien dus het beste resultaat met de benchrust, maar ik blijf er toch mee zitten. Is dat normaal?
En dan lees ik hier toch bij zoveel mensen dat zij nog nooit een bench gebruikten, dat een pup altijd wel zelf z'n rust neemt uiteindelijk, dat je een hond nooit mag opsluiten enz. en ik twijfel daardoor nog meer aan mezelf.
Waarom loopt het zo fout bij mij? 