Hallo allemaal,
Ik zit al een tijdje in een lastige situatie met mijn labrador van bijna 7 jaar.
Ik heb hier al eens eerder een onderwerp over gemaakt en er was toen een diagnose, maar het probleem is nog steeds niet opgelost en ik zou graag nog eens mijn verhaal doen. Enerzijds in de hoop dat iemand het herkent of eventueel goede raad heeft, maar ook gewoon om mijn hart te luchten bij mensen die me hopelijk beter begrijpen.
Ze was dus altijd een hond boordevol energie. Nu ongeveer een jaar geleden kwam hier verandering in. Ik merkte dat ze tijdens het wandelen moeilijker mee kon en trager liep. Ook binnen veranderde haar gedrag. Ze sliep meer en zonderde zich vaker af. Ik heb het toen even aangekeken, maar omdat het bleef ben ik aan het begin van de zomer toch naar de dierenarts gegaan. Die dacht in eerste instantie aan een probleem met de schildklier en er is een bloedonderzoek gedaan. Ze was toen niet nuchter en dus was het een lipemisch staal, maar de schildklierwaardes waren goed. Omdat andere waardes niet betrouwbaar waren is haar bloed een maand later opnieuw onderzocht en alles was goed. Vervolgens ben ik naar een andere dierenarts gegaan voor een 2de opinie en die merkte op dat ze gevoelig reageerde bij aanrakingen aan haar rug. Een week later zijn er dan foto's van haar rug gemaakt en de diagnose was spondylose. Ik was toen opgelucht dat er een diagnose was en ik kon zoeken naar de juiste behandeling. We zijn onmiddellijk gestart met fysiotherapie, maar ik zag hierdoor geen verbetering. Ook pijnstillers hielpen niet en verschillende supplementen (synopet, phytotreat glucosamine extra, chinese kruiden) die ik probeerde ook niet. Ik kreeg steeds meer het vermoeden dat haar klachten niet veroorzaakt worden door de spondylose en dat dit eerder toevallig ontdekt is.
Ongeveer een maand geleden ben ik naar een holistische dierenarts gegaan die werkt met fytotherapie. Zij vermoedt da haar immuunsysteel niet goed werkt en dat ze misschien een latente infectie of eventueel parasieten heeft. Ze heeft vroeger toen ze jonger was 2 keer giardia gehad en dus zijn we gestart met een ontlastingsonderzoek. Resultaat: geen giardia. We hebben toen een detox kuur gekregen en een kuur om haar immuunsysteem te boosten. Nadat ze dit een week nam begon ik echt verschil te merken. Ze bloeide helemaal open en langere wandelingen waren weer mogelijk. Ze was alerter en had er terug plezier in. Vorige week moesten we terug op controle nadat deze kuren op waren en nu krijgt ze een natuurlijke ontworming en pre- en probiotica om haar spijsvertering en darmen op orde te krijgen. Sinds de eerste kuren op zijn en we gestart zijn met de volgende zijn haar klachten geleidelijk aan terug gekomen. Ze wandelt weer traag, laat haar hoofd hangen, is niet zo enthousiast,... volgens de holistische dierenarts kan dit er mogelijk op wijzen dat we de oorzaak gevonden hebben en dat haar klachten even erger worden. Het is nu dus even afwachten hoe het evolueert.
Ik was zo blij en opgelucht dat er eindelijk iets leek te werken, dus het is echt even moeilijk nu het opeens weer zo slecht gaat. Niet veel mensen in mijn omgeving begrijpen hoe ik me hierbij voel en hoe vermoeiend het is om al een jaar te piekeren over wat er zou kunnen schelen.
Ik vind het ook moeilijk om te weten wanneer ik goed doe. Ik ga nu wel elke dag enkele keren wandelen en ze wandelt wel mee, maar soms lijkt het alsof ik haar er echt geen plezier mee doe.
Ik heb ook een filmpje van hoe ze wandelt op momenten dat ze op haar slechtst is: https://youtube.com/shorts/wGp5zFrENkM?feature=share


Reageren






