Hallo allemaal,
Ik heb advies nodig over wat 'normaal' puppygedrag is. Ik heb een puppy van 9 weken oud. Nu, ik weet dat puppy's bijten, maar ik weet niet zo goed wat aanvaardbaar is of niet. Zo is de puppy helemaal zot van mijn dochter, maar als ze ermee gaat wandelen dan begint ze na haar plasje naar mijn dochter te grommen en te bijten in haar benen. Is dit 'normaal', en vooral, hoe kan mijn dochter hier best op reageren?
Dank alvast!
Hoe oud is je dochter ? Puppy,s hebben alleen een bek om mee te communiceren, geef een speeltje in dr bek..iets stevigs...en ja heel normaal dat een pup in ons bijt, de pup moet dat nog leren , thuis al aan beginnen, bijt de pup in je dan bied je een goed bot aan...
Niks hahaha, pups bijten en kittens klauwen. Ik heb de nodige blauwe kipfiletjes gehad en ook de krassen 
Wat hierboven al gezegd wordt, je bied iets aan in vorm van kauwmateriaal, speeltuig of bijtring als alternatief. Dan nog gaat het weleens mis hoor. Het is een leerproces van wat gewenst is of niet.
Mijn dochter is 11. Wat ik raar vond is dat de pup dit enkel bij haar doet en daarbij ook heel hard gromt en blaft.
Maar idd, thuis bieden we ze ook meteen iets anders aan als ze begint te bijten, dus touw meenemen op wandeling vanaf nu :) Dank voor je reactie!
Je schrijft dat de puppy helemaal zot is van je dochter. Bedoel je dan bijvoorbeeld spelletjes spelen, samen lekker gek doen, knuffelen, e.d.?
Het is dan niet zo vreemd dat de pup net naar haar veel expressiever is, en veel 'feller' uit hoe ie zich voelt. Grommen, blaffen, da's vaak uit opwinding. Dus probeer het geheel te bekijken, misschien bouwen tijdens die wandeling teveel prikkels op, dan kan het helpen om een kleine pauze in te lassen, een saai momentje, om de opwinding te laten zakken.
Ja, de pup doet dit inderdaad enkel tijden de wandelingen later op de dag als ze dus van nature ook wat meer moe is en meer prikkels heeft gehad.
Ze is zot van mijn dochter in de zin dat die er idd actief mee speelt en knuffelt, dus als ze van 't school komt dat gaat Tess (de pup dus) er zowat aan van enthousiasme :)
"Da's dan inderdaad het typische blaffen/happen/springen van een puppy uit opwinding. Ik moet dan altijd aan een pannetje melk denken: je warmt het op, een hele tijd lijkt er niets te gebeuren en opeens kookt het over. 
Da's met puppies ook zo: ze worden (te)enthousiast, voelen zich hyperdepieper, voeg nog wat externe prikkels toe en... hup, ze worden dol. 
Bekijk samen met je dochtertje waar het af en toe wat kalmer kan, leg uit dat de puppy ook es tijd nodig heeft om zijn hoofdje tot rust te laten komen, de opwinding wat te laten dalen, zodat de actie-momentjes leuker en speelser kunnen blijven.
Potje melk is idd prima vergelijking, schattig pruttelen om dan dramatisch over te koken :)
Ik las sowieso 2x2/3u verplichte rust in 's ochtends en 's namiddags, net zoals bij babies. Werkt goed. En 's avonds dommelt ze vanzelf in. Dus denk dat ze genoeg rust krijgt en dat het eerder aan de zoveel indrukken ligt die zo'n pup de eerste weken binnen krijgt. En dat moet er dan op 1 of andere manier terug uit. Aan mijn dochter vooral uitgelegd dat ze het niet persoonlijk moet nemen want ze verschiet daar telkens van omdat het er best wel heftig aan toe gaat...
Misschien zijn er voorbeeldjes uit haar eigen beleving waardoor ze het gedrag van de pup beter begrijpt. Zoals bijvoorbeeld: als kindjes samen plezier hebben, dan kan de vrolijkheid en uitbundigheid ervoor zorgen dat het spel intenser en wilder wordt. Niemand bedoelt het kwaad, maar opeens wordt er geduwd of getrokken en is het niet fijn meer. Een beetje datzelfde voelt de puppy: de opwinding wordt te groot, en dus gaat ie happen of springen. Niet omdat ie kwaad wil doen, maar omdat zijn emoties te heftig worden en zijn hoofdje effe overloopt.
Rust inbouwen kan ook op kleine schaal, tijdens activiteiten. Bijvoorbeeld: op een wandeling hou je eens even halt, neem je je tijd om gewoon rond te kijken. Of je gaat onderweg een minuutje op een bank zitten, lekker relaxen, niks meer dan dat. Even langs de waterkant zitten en een appeltje delen. Zulke dingen. Kleine pauzes, zodat indrukken kunnen verwerkt worden, er even niks moet.
Ook bij spelen. Af en toe eens onderbreken. Kalmeren.
Zo ontstaat er op een natuurlijke en ongedwongen manier een evenwicht.
Leuk snoetje, op je profielfoto! 
Dank voor de tip! We wandelen nog niet veel, maar dat op een bank gaan zitten en effe rondkijken ga ik zeker in onze toekomstige wandelingen inbouwen. Het wordt een actieve hond, heb ik ook bewust voor gekozen, maar ben wel bezig om ze ook te leren rustig zijn en dat ook als iets positief te ervaren. Dus dat bankje gaan we doen :)
Reageren
