Schuldgevoel over alleen laten

Een heel simpel antwoord : nee 

Je hebt erover nagedacht en oppas voor hem geregeld . Als hij die mensen goed kent moet het volgens mij gewoon goed gaan 

En ja , het schuldgevoel herken ik ook . En anderen misschien ook wel 

Ik vergelijk het weleens met mijn kinderen vroeger . De eerste tijd waren ze bv van slag als ze naar de peuterspeelzaal mochten . Als mams wegging dan huilden ze , en ging ik met een rotgevoel weg . Blij als ik ze weer op kon halen , om dan vervolgens te horen (En te zien want ik ging extra vroeg heen om stiekem te kijken ) het is goed gegaan . 

En zo gaat het met honden ook vaak . Ze liggen bv heerlijk bij opa of oma op de bank te kroelen . Of doen andere dingen ,die ze leuk vinden . 

Ik had vroeger een russeltje die graag bij mijn ouders was ,mevrouw,had zelfs een eigen bed waar ze op mocht . Mijn ouders waren stapelgek op haar . Die bleef gerust drie dagen weg . Terwijl wij thuis waren.  

Ik persoonlijk heb veel moeite met honden die 40 uur per week wegkwijnen , en waar na werktijd ook niets mee gedaan wordt . Dan is het weekend en dan is er nog geen tijd voor de hond . Zulke mensen hadden er eentje van pluche moeten nemen 

En ik denk dat Marley bij je ouders,ook gerust lekker zal slapen.  En die keer dat ie dan even langer alleen is idem . Hmm heerlijk thuis . Geen prikkels 

Het schuldgevoel herken ik ook wel, terwijl puck niet veel alleen is.

Je hebt het goed geregeld en Marley kan de dag zo prima doorkomen hoor.

Als jij terugkomt van je werk/stage, gelijk even een lekkere wandeling maken samen. 

Lotte het is wel eens goed dat Marley in andere handen komt, al is het dan even uitlaten, en 45 minuten wandelen is dan zeker genoeg, je in het geheel niet schuldig gaan voelen als ik zo lees komt Marley niets te kort....   ik betrap me er op dat ogin nog nooit in anderen handen is geweest, zoals een wandeling of alleen bij iemand even stallen, ben altijd bang dat iemand haar niet kan houden en er wat gebeurd, wat jou stage betreft, mooi gaan en Marley is in goede handen hoor.

Voel je niet schuldig, nergens voor nodig. Ja, natuurlijk herken ik het. Het moment dat je het gevoel hebt dat je tekort schiet. Blijkt het achteraf allemaal mee te vallen. 

Succes met je stage en geniet ervan!

Nee, ik voel me daar niet schuldig over.

Ik werk full-time, 1 hond komt mee naar het werk, de andere blijven thuis.

Ze worden niet uitgelaten door anderen, daar zou ik ook geen vertrouwen in hebben.

Huisgenoot laat ze soms wel eens in de tuin als de hij van thuis werkt.

Er moet nu eenmaal brood op de plank komen en dat gaat niet van op een wandeling met de honden.

Overigens ben ik als ik thuis ben er ook geen 24u mee bezig.  Ik heb perfect gelukkige, opgevoedde en getrainde honden die in een uitstekende conditie en gezondheid staan. Vaak beter dan die waarvan ganse dagen iemand thuis is.

Je hebt hebt het super goed voor elkaar hoor. Je schuld gevoel komt ivm het lastig is het los te laten.

Ik werk nu thuis maar toen ik 40 uur buiten huis werkte had ik 2 vaste oppassen gedurende de week.

Ik bracht ze daar naar toe..en haalde ze.(liet ze daarvoor en daarna ook uit..(zeker een pre ivm ik vroeg aankwam en oppas vrij was en ik kwam rond 7 uur in ochtend)

Ja was in begin wennen, en ja was druk,maar mijn honden vonden het een feestje.

Ze wisten precies op welke dag ze waar naar toe gingen(links de deur uit of rechts..richting bakfiets of bus...wanneer ik terug kwam ect zaten ze al blij klaar.

De oppassen waren hun beste vrienden...iedereen die op hun paste had altijd vrij...dus zij ook.

Elke dag was een feestje..nooit alleen(in geval marley een overzichtelijke tijd alleen op 1 dag)

Het is een overzichtelijke routine voor beide...en het went super snel ivm de mensen die je hebt gekozen super goed zijn met je dier..dus op je werk kan je het loslaten..en ingeval van iets onverwachts zullen ze je informeren..en heb je keuze.

Ja...ik ben wel eens hals over kop vertrokken van werk ivm er een medisch exces was...niet door de oppas veroorzaakt overigens..en  dan gingen we samen naar de da

Wanneer ik ze kwam halen, wist ik ook precies hoe ze er voorstonden..als er al iets was..meestal niets

In begin vond ik het moeilijk(loslaten)...maar uiteindelijk vond ik het super fijn..

Ik ben nu de vaste oppas van honden (mede eigenaar) van mijn eerdere oppassen die door mijn honden niet meer zonder hond kunnen. Onze werkschema's passen we al 11 jaar op elkaar aan.

Dat is hetzelfde gevoel wat veel ouders, moeders hebben als hun baby naar een baby opvang gebeuren moet omdat mams wil of moet  werken. Je weet het van te voren, je weet dat je kind, in jouw geval je hond opgevangen wordt. Maar eigenlijk vind je het gewoon zelf niet leuk haar zo lang niet te zien.

Een paar dagen en je bent er door.

Succes en veel plezier in je stage. Bedenk wel, wat ga je doen als je na de stage definitief buitenshuis gaat werken. Dat is dan misschien wel 5 dagen.

Knijp je handen dicht dat marley geen problemen heeft met alleen zijn. 

Ik denk dat dit voor ieder anders zal zijn. Ik kies bewust voor 2 volle dagen werk met 2 dagen oppas. Moet ik nog een dag extra werken, doe ik dit alleen als ze naar mijn moeder kunnen of mijn vriend neemt vrij. Ooit 1x zijn ze tussendoor uitgelaten door iemand omdat het inderdaad niet anders kon, al zal ik dat niet snel weer doen want de uren op een dag alleen zijn er dan nog veel. Al twijfel ik soms ook om een middag extra te gaan werken, zodat ik savonds minder werk heb. Ik kan altijd een uur naar huis, maar toch zit mij dat nog niet lekker..

Wel ben ik van mening, dat ik liever heb dat er genoeg wordt gedaan met een hond en deze soms wat langer alleen zit, dan een hond waarvan de baasjes thuis zijn en de hond in de bench stoppen of alleen even een plasje laten doen in de tuin of een rondje lopen van 10 min. Als een hond genoeg utidaging heeft, rust deze wel tussendoor en dan zal ik me absoluut niet schuldig voelen..

Mijn antwoord. Ja, dat heb ik elke keer als ik mijn huis verlaat voor werk, boodschappen doen of verzin het. Dat heb ik al zolang ik honden heb. Zal dat ooit veranderen: ik denk het niet. Welkom in de wereld vd hondeneigenaar :)

Pfff ben blij met de herkenning... het is inderdaad een stukje loslaten wat ik lastig vind. Hij is mn alles en we doen alles samen, nu opeens ga ik los van hem mijn eigen ding ook doen. Hoort er ook gewoon bij. Er moet, zoals dagmar ook helemaal terecht zegt, toch brood op de plank komen. 

Mn ouders kennen marley gelukkig goed en mn vriendin ook. Hij kan soms grommen als hij iets spannend vind en valt uit dus durf hem niet zomaar aan iemand over te laten ook.. Gelukkig zit het bij deze mensen wel goed. Ben toch blij om te horen dat ik hem niet tekort doe. Geeft wat meer vertrouwen in de situatie haha

@ientje : ik ben niet van plan om fulltime te werken ivm Marley. Mijn vriend en ik werken beiden part time straks. Dan is de lobbes 3 daagjes bij oppas

Dat is ook zeker zo Lola! Honden die wat meer alleen zitten maar daarnaast echt uitdaging en aandacht krijgen hebben misschien nog wel een fijner leventje.. Merk dat Marley ook uren slaapt nadat we sochtends een flinke wandeling doen