Sinds 3 weken hebben wij een nieuwe pup. Hij is nu 11 weken. Mijn hele leven droomde ik al van een pup. Sinds de eerste week ervaar ik al zeer veel stress door de puppy. Hij kan niet zijn rust vinden en is nog nooit uit zichzelf in slaap gevallen. Behalve in de nacht, dan gaat het prima. De pup blaft zeer veel en bijt ons continue in de benen. Nu weet ik dat bijten en veel energie bij een puppy horen, maar onze puppy lijkt niet van stoppen te weten. Zelfs als we alle impulsen weg halen weet hij geen rust te vinden. Ik voel me al 2 weken slechter dan ik mij ooit heb gevoel en compleet uitgeblust. Het gevoel dat we de slechtste beslissing uit ons leven hebben genomen overheerst.
herkennen mensen dit gevoel?

Reageren









Herkenbaar had zelfs de eerste twee weken van "Ik breng hem terug!" Je hele tent wordt afgebroken zeg maar gerust. Het is eigenlijk het zelfde als een pasgeboren baby. Je hele schema ligt gelijk in puin. Denk je rustig te gaan zitten? Hop daar gaat die baby intercom weer. Met pups is het idem voor mij. Dat uitgebluste gevoel? Had ik ook, moest echt even een ritme er in vinden. 






Was gewoon gelijk een rijdende kliko na even 1 lift naar huis.