" ja dat is het hele punt, niet dat stichtingen graag straathonden naar Nederland, Belgie etc. willen halen, maar dat men in Roemenie geen straathonden meer wil, ze gevangen worden en naar dodingsstations gebracht. Stichtingen en ook plaatselijke dierenbeschermingsorganisaties proberen dat zoveel mogelijk te voorkomen.
Hier in de omgeving hebben veel mensen een hond uit Roemenie, of Polen (ikzelf) weer minder uit Spanje. Het voordeel hier (Nedersaksen) is dat er een hondenhoudbewijs plicht is voor hondenbezitters en de meeste mensen dus wel kennis hebben en redelijk verstandig reageren bijv. met wandelen zal er zelden iemand een confrontatie aangaan bij onbekende honden, men houdt afstand. En dat is al veel meer ontspannen wandelen. "
Toch, Faro mijn eerste hond, ontzettend reactief in het begin, hij was zo sterk ik kon hem niet houden, maar na een tijd voelde duidelijk Faro zich beter en werd dat aanvallende gedrag ook minder, sterker nog, hij werd de meest stabiele hond uit de buurt, snapte de hondentaal zo goed, echt zo'n hond krijg ik nooit meer.
Dan Sam mijn 2de hond, had filmpjes gezien, dat hij ontzettend kon kroelen, opgetild worden, met een kind lopen aan de lijn, tussen zijn kennelvrienden op de losloopplek in het asiel, niet bang voor de man in het asiel, hij ging zelfs tegen hem opstaan om te kroelen.
Eenmaal hier, hadden we een doodsbange hond, wilde de eerste 2 dagen niet plassen, kroop onder de bank wat niet paste van angst, of onder de tafel voor mijn man, bij mij was dat stukken minder, maar buiten was hij een volkomen andere hond.
Een plafond is dus benauwend voor Sam, dan voelt hij zich opgesloten, want we hadden het ook in schuren, andere huizen, gewoon overal waar een plafond was.
Voor mijn man niet leuk natuurlijk, maar mijn man zei, het komt echt goed, maak je niet druk, want ik vond het rot voor hem, niet dat ik hem terug wilde brengen hoor.
Nu, och, hij is zo leuk geworden, een ontzettende kroel, spelen, luistert goed, loopt perfect aan de lijn, ik kan hem uitlaten terwijl ik met een stok loop en niet hard ga, hij loopt zo netjes.
Wat ik hiermee wil zeggen, een hond uit een asiel, buitenland, herplaatser kan zo in de stres zijn dat hij zich heel anders gedraagt dan bij de stichting.
Sam stond aangeschreven als een beginners hond, we dachten, we gaan eens voor een makkie.
Uiteindelijk was het ook een makkie, maar het kost geduld en liefde, dat is het enige wat een hond echt nodig heeft, daarna kan je gaan opvoeden, al hebben wij wel dingen afgeleerd die we niet ok vonden voor die tijd.
Bij de dierenarts is hij weer het angstige hondje wat we hadden in het begin, hij moet elke maand zijn nagels knippen vanwege platvoeten, en ook dat gaat steeds beter.
In mijn omgeving zijn er veel Spanjaarden, maar ook Grieken, in mijn familie een roemeen, dat zijn allemaal leuke honden.
Ik koop uit principe geen nieuwe dieren, mijn gaaien zijn ook 2de hands, ik snap dat mensen een pup willen, maar ik ben nu eenmaal iemand die graag 1 dier wil helpen, en dat doe ik dan op mijn manier.
Ik heb zowel met Sam en Faro, als ik naar ze kijk/keek, och jongen, wat ben ik blij dat je bij mij bent gekoemn en uit dat asiel weg bent.
Toch waarschuw ik altijd mensen die zeggen, ooh wat een leuke hond , wij willen ook een hond uit het buitenland, sommige zien er dan van af, en sommigen zijn op het ergste voor bereid en tot nu toe valt het mee met de hondjes in mijn buurt. En wees vooral voorzichtig met een stichting uitkiezen.
Reageren
