Ik weet niet of ik hier helemaal goed zit, heb zojuist maar even een account aangemaakt omdat ik het van mij af moet typen (kan niet blijven zeuren bij mijn vriendin). Wij hebben nu sinds +/- 4 maand een super lieve pup. Kruising Border Collie/Aussie. Was natuurlijk allemaal mogelijk door de Corona periode, ik werkte 4 dagen thuis, vriendin 1. Ik was dus hele dagen bij haar, zindelijk gemaakt etc.. Nadeel was natuurlijk, ik moest gewoon werken. Dus eigenlijk speelde ik niet veel met haar (misschien zit daar het probleem). Nu ben ik nog steeds hele dagen bij haar, af en toe even tijdje ouwehoeren, lekker stuk wandelen etc. Maar het probleem is dat wanneer mijn schoonvader komt ze niet te houden is van enthousiasme. Hij gaat nu altijd lekkere stukken met haar lopen (voor mij ook prima, want dan kan ik doorwerken, en ik loop de andere rondes wel met haar). We hebben hier een hondenspeeltuin daar gaat ze dan dagelijks met hem heen, of een stuk door het bos. Hij heeft die vrijheid dat dat elk moment kan, en wil zelf de hond ook graag zien dus winwin. Alleen merk ik wel dat de hond totaal niet om mij geeft als hij er is, en sowieso niet zo heftig op mij reageert als bij hem. Het is likken, springen (wat niet mag) piepen.. Bij mij een kwispeltje, even aaien en dan vind ze het wel welletjes.
Het doet mij gewoon zeer dat ze zo naar mij is, dat het contrast zo groot is dat het lijkt alsof ze me niet mag.. meer ervaringen hierin? is dit dan een geval 'pech gehad'?
wellicht een warrig verhaal, meer frustratie :)
Reageren
Niks mis mee. 
