Sinds vorig week hebben wij ons eerste hond geadopteerd.
Het is een heel lieve hond en we gaan 2/3 keer per dag gaan wandelen.
Maar, vanaf er een andere hond in de buurt is, begint de miserie...
Ze blaft dan en probeert naar de hond toe te lopen. Ze wordt volledig zot.
We proberen haar af te leiden met koekjes en heel soms lukt het wel.
Voorlopig is dit OK en we werken er aan. (we hebben ze nog maar 6 dagen)
Maar... deze morgen, terug een hond in de verte en ik probeerde haar weer af te leiden met een koekje (wat niet lukte).
Op dat zelfde moment passeert een mama met haar twee kleine kindjes op de fiets. (ik schat 4-5 jaar)
1 van de kindjes stopte omdat ze niet durfde passeren (de hond was nog aan het blaffen en ik stopte op straat om haar te proberen afleiden met het koekje)
De andere hond was ondertussen al weg uit het zicht en ik zei tegen de mama dat ze mogen voorbij gaan, en dat onze hond niet uithaalt naar kinderen.
Op dat moment gebeurd het ondenkbare en begint onze hond te blaffen (net op dezelfde manier als dat ze naar de andere hond blafte), naar het kindje op haar fiets.
Ik heb haar dan weggetrokken en gewoon verder beginnen stappen.
Corrigeren had naar mijn gevoel geen zin meer, ze zat al te "ver".
Moeten wij ons zorgen maken dat ze blafte/uithaalde naar het kindje, of zou dit zijn door de emotie van de hond ervoor dat ze nog in de war was?
Opmerking: er fietsen dikwijls kinderen in de straat op weg naar school, ze heeft hier nooit aandacht aan besteed bij vorige wandelingen.
Ter info, thuis hebben we geen kinderen.
Graag wat tips. Hoe gaan we hier mee om?

Reageren






Dat hebben wij ook heel snel gedaan
Gekookte kipfilet of ander gekookt vlees zonder toevoegingen. Kleine stukjes snijden, trainingsbag gekocht, diepvries zakje met ziplock. Kan het na de wandeling de koelkast weer in.


