blaffen nieuwe buren

Goedemorgen,

Ik heb nogmaals advies nodig. Wij wonen in een rijwoning met buren langs elke kant. Onze achtertuin grenst aan die van de buren en is afgemaakt met een draad en een haag. Sinds vorige week hebben wij nieuwe buren aan de ene kant en Toby reageert enorm op hun. Hiervoor woonde er een gezin met kinderen en de kinderen speelde buiten en maakte redelijk wat geluid maar Toby reageerde hier nooit op. Zodra de nieuwe buren buiten zitten begint Toby te blaffen. Hoe los ik dit best op of is dit een kwestie van wennen? Zeker met het mooie weer is het vervelend want de mensen zitten veel buiten en ik laat meestal de tuindeur open overdag, Toby ligt graag buiten. Nu haal ik hem iedere keer dat hij begint te blaffen binnen. De buren langs de andere kant reageert hij ook niet op maar dit is een oudere dame die bijna niet in de tuin komt. Verveling kan het niet zijn want ik maak nu elke dag 3 lange wandelingen. Meestal lag hij gewoon buiten in de zon maar nu staat hij echt aan de haag te 'loeren'.

Alvast bedankt voor de tips

Ik zou bij hem buiten blijven en als hij blaft iets geruststellends zeggen. Zoiets als stil maar, het zijn de buren. Als je dat steeds herhaalt zal t kwartje wel gaan vallen. Zo niet dan maar binnen laten.

Misschien kan je proberen om je hond te belonen als hij stil en rustig is? dus even buiten zitten met hem, en als de buren dan komen direct iets geven om af te leiden of te belonen voor rustig gedrag?

Als hij hiervoor niet reageerde, lijkt het me eerder een kwestie van wennen aan de nieuwe geluiden van de nieuwe buren (andere stemmen enzo). Hier zitten plots ook veel meer mensen buiten met het mooie weer en nu er weer meer bezoek mag langskomen, dus Penny heeft ook een paar dagen opvallend meer geblaft naar de buren. Hier is het principe dat ze 1 keer een verwittiging krijgt, blijft ze blaffen, moet ze even naar binnen. Die link leggen ze snel hoor  

Hier hetzelfde probleem gehad, maar dan met de langslopende mensen naast onze tuin (er zit daar een straatje).

Bij Aedon hielp het niet om te benoemen of er om af te leiden met voer of speeltjes oid. Hierdoor besefte hij alleen maar dat als hij zich misdroeg hij een beloning kreeg en op een gegeven moment begon hij het dus expres te doen, puur voor wat lekkers of spel.

Wat hebben we dan wel gedaan?
Elke keer als Aedon begon te blaffen aan het hek, riep ik hem bij me. Dan moest hij iets van een trucje doen oid en als hij daarna nog een seconde (uiteindelijk opgebouwd naar meerdere secondes) stil was, dan kreeg hij de beloning. Hierdoor koppelde hij de beloning dus niet aan het blaffen, maar aan netjes zitten en stilzijn.

Als hij al te hoog in zijn energie zat (en ik dus te laat was) dan riep ik hem naar binnen. In de tuin zijn werd dus een privilege en geen gegeven iets. Je moet je gedrag en dan mag je lekker je ding doen en rondscharrelen, maar doe je dit niet en ga je blaffen, dan was het hop naar binnen en deur dicht.

In het begin was het lastig om hier heel consequent in te zijn, want ik heb zelf de deuren liever open, maar het heeft uiteindelijk wel geholpen. Nu blaf hij nog af en toe eens en ik denk ook niet dat dat er nog volledig uitgaat, maar hij is nu een stuk relaxter in de tuin.

kennis gaan maken met de nieuwe buren

Ik zou kennis laten maken. Tenminste, als je hond door vreemden benaderbaar is?

Eerst zonder hond, en aangeven dat wat je nu schrijft, dat de hond nooit zo heeft geblaft en dat je het voor jezelf en voor hun niet prettig vindt en je een oplossing zoekt.

Wellicht als hij ze heeft gezien, geroken en heeft gehoord is het wat minder vreemd en verdwijnt het gedrag.

Zo niet, dan heb je in ieder geval de nieuwe buren al aangegeven dat je er mee aan de slag bent. Dan zou ik bij aanslaan consequent zijn en hem binnen halen. Een x-aantal minuten en dan weer buiten erbij halen. Blijft hij dan stil, dat direct benoemen en belonen. Bij weer blaffen, weer direct naar binnen sturen (en zelf buiten blijven zitten.)

Hier werkte dat altijd prima, kwartje viel bij diverse honden vrij snel.

Maar laten wennen aan nieuwe dingen en veranderingen vind ik zelf ook belangrijk. En buren dus toch informeren. Voorkomt hoop irritatie als je op voorhand dingen meldt is mijn ervaring.

Kennis gaan maken.

(Wat heb ik toch een heerlijke hond.  Hij reageert nooit op de andere blaffende honden hier in de flats!).

Ik heb hetzelfde aan de hand, een pad naast ons waar nieuwe huurders heen en weer lopen.

Eerst heb ik hem afgeleid met snoepjes, dat is geen goed idee geweest, want hij ging blaffen en dan blij naar mij komen om een snoepje.

Nu hebben we hem kennis laten maken met de nieuwe mensen , niet allemaal, maar dat heeft al ietsje geholpen.

Nu zitten we er bovenop, dus hij mag niet alleen de tuin in tijdelijk, en zitten we bij hem, zodra hij begint te blaffen zeggen we, tis goeoed, het is Teo, zo heet 1 van die mensen, gaat hij door dan zeggen we , NEE en roepen hem bij ons, dan laten we hem zitten en prijzen hem de hemel in.

Dit begint te werken, in combi dat hij kennis maakt.

Ik ben ook mijn buren afgegaan en gevraagd of ze erg last hebben, en verteld dat we er mee bezig zijn, ik heb ze een potje narcissen gegeven, was 2 euro per potje, dus het ging om het gebaar.

Het feit dat hij het bij de vorige buren niet deed, is dus een kwestie van leren en wennen.

Heel erg bedankt voor alle tips. Voorlopig laat ik hem enkel onder toezicht in de tuin en breng ik hem naar binnen bij blaffen. Vandaag was het iets beter vond ik, hij negeert meer en meer de man en vrouw maar blaft veel naar het kindjes die speelt en geluiden maakt. Het is echt een klein kindje van 2 of 3 jaar denk ik. Is kennis gaan maken dan verstandig? Ik wil geen risico lopen met kindjes. Toby kent geen kleine kinderen. Hij kent alleen de kinderen van mijn oudere zus maar die zijn al 9 en 13 jaar.

Hij is overigens heel gek op mensen en is vaak te blij en wil springen tegen mensen en aan gezicht likken.

Dit lijkt me geen gek idee. Uitleggen en verzoek tot kennismaken; als hij weet van wie de geluiden komen en dat die mensen altijd in de buurt zijn, is het waarschijnlijk een stuk minder spannend allemaal. 

Ook met de kinderen kan hij kennismaken, maar uiteraard heel voorzichtig! Misschien de kindjes hem niet laten aaien, maar dat hij wel aan ze kan ruiken? En daarna weer afstand houden. Dat hij weet dat het een 'pup' is die die geluiden maakt.

Waarom van dat omslachtige gedoe van naar binnenhalen als hij blaft? Waarom niet gewoon een flinke schreeuw "HEY STIL!"

Bedankt voor de tip. Inmiddels zijn we 14 dagen verder en het blaffen is nagenoeg over. Ik heb hem elke keer dat hij begon binnen gehaald. Ik heb wel een extra doek tegen de draad aangedaan om zijn zicht wat te belemeren want de buren hebben konijnen en een kat waar hij continue naar lag te staren.

Kennis maken was helaas geen optie omdat de mensen aangaven bang te zijn voor (grotere) honden maar dat ze zich absoluut niet storen aan wat geblaf.

Die van mij zouden dan nog harder gaan blaffen haha.

" Die van mij zouden dan nog harder gaan blaffen haha. "

Kees

Ja die van mij ook, zo verhoog ik hun opwinding alleen maar 

Klinkt alsof TO het prima heeft opgelost ! 
Zo doe ik het ook.. als ze hier eens beginnen stuur ik ze rustig naar binnen.

" Die van mij zouden dan nog harder gaan blaffen haha. "

Kees

Die van mij ook, wij moeten juist laag en zacht praten, met een gebaar erbij, hoe harder wij schreeuwen, hoe harder hij gaat blaffen.

Ik weet niet wat erger is... wat hondengeblaf of jouw geschreeuw 

Hihi ik ken inderdaad mensen met blaffende honden waar de buren niet blij mee zijn, maar die schreeuwende baasjes vinden ze nog erger.

Ik probeer dan ook echt Sam te roepen op een zachte manier, want hard schreeuwen naar hem, dan kijkt hij je aan alsof hij denkt, Jaaaa mee blaffen!!!! Ik doe een kort fluitje en dan komt hij ook.

Oh wat goed zeg!

Fijn ook dat je gesprek aan bent gegaan dan weten jullie in ieder geval van elkaar hoe of wat. Het kan maar duidelijk zijn. 

"Wat geblaf" hoort er een beetje bij. Af en toe, of bij opwinding e.d. moet het uiteraard gewoon even kunnen, zo gaat het hier ook. Maar uren achtereen en op alles wat "normaal" zou moeten zijn. Nee dat niet.

En schreeuwen breek me de bek niet open. Wat een verschrikking is dat. Zit je eerst behoorlijke tijd naar uit de pan gaan de honden te luisteren, vervolgens gaan baasjes uiteindelijk eens schreeuwen dat ze de koppen moeten houden. En de honden waar ik het over heb gaan dan nog harder door. Gestoord word ik er van. 

Ik zeg overigens áls ze m.i. onterecht aanslaan ook in eerste instantie "stil, of ik benoem de hond die aanslaat". Maar dat is omdat ik heb aangeleerd dat ik onnodig blaffen niet accepteer, en dat heb ik dus aangeleerd door ze naar binnen te wijzen toen ze jong waren of net nieuw in huis waren, en in huis liep ik in en benoemde stil. En als ze stil bleven bij wat drukte buiten beloonde ik dat ze uit zichzelf stil bleven. Puur om de link te leggen dat tetteren geen beloning opleverde, maar redelijk stil blijven wel.