hi allemaal!
sorry voor de vertraging, er ontstond een soort achtbaan waardoor ik non stop bezig ben geweest.
In de avond van de 12e, de dag dat ik hier aangaf dat Kaya diarree had, begon idd de bevalling. En die duurde en duurde.... na 8 uur intensief hijgen belde ik de DA. Er kwamen namelijk nauwelijks persweeen. De DA gaf aan dat dat wel vaker voorkwam bij een eerste worp en we moesten afwachten. 's Morgens belde ik opnieuw. Kaya had ondertussen dik 13 uur weeen en er kwam niets. Het was heel zielig, beestje was doodmoe. Toen is besloten in te grijpen en Kaya kreeg een keizersnede. Het was inmiddels de 13e, Hemelvaartsdag. Daardoor was er wat minder bezetting bij de DA en moest ik assisteren bij de keizersnede en de pups een voor een 'droogwrijven', waardoor ze gingen ademen. Dat was enorm spannend, helemaal na een nacht nul slaap.
Maar, het kwam goed. Er zijn 9 pups geboren die allemaal gingen ademen, sommigen wat later dan de rest, maar ze hebben het allemaal gered. 6 meiden, 3 jongens. De dames zijn de grootsten, met name 1 van de jongens is echt een pieperig kleintje, heel schattig. Die dag was chaos. Je rijd naar huis met een krat vol puppies, die schreeuwen om hun moeder en een moederhond met enerzijds een flinke buikwond en anderzijds opeens 9 pups waar ze mee geconfronteerd wordt en waar ze dus niets van wilde weten thuis.
's Avond draaide ze langzaam bij en snuffelde een keer voorzichtig. Dat was het keerpunt, met veel snoepjes en geduld heeft ze zich ontpopt tot een lieve, zorgzame moeder. Ze zoogt en wast haar kindjes non stop. En dat is hard werken met 9, dus ik sta haar bij, non stop. De kleintjes worden bij gevoerd met de fles en dat gaat goed. De een pakt de fles makkelijker dan de ander, maar overall groeien ze allemaal goed. De kleineren van het nest krijgen de fles als laatsten, zodat de groten als eerste 'weg zijn' (na de fles gaan ze even in het kratje bij elkaar, zodat Kaya ook een time out heeft, vindt ze heel fijn) en de kleineren aan de beste tepels kunnen. Zo rouleren we wat af, fles, slagroom-tepels (mijn nickname voor de achterste exemplaren) en slapen/ wassen. Ook als ze zelf drinken rouleer ik regelmatig, zodat ze allemaal de kans krijgen op slagroom te tanken zo nu en dan. Als alles in het kratje ligt, gaat Kaya vaak even lekker elders liggen, wat mij de kans geeft om de boel te verschonen en evt schoon te maken. De infectie van Kaya staat nog scherp op mijn netvlies, dus ik probeer de kansen op besmetting fanatiek te voorkomen.
's Nachts slaap ik nog beneden, voor als er eentje zich in de nesten werkt, wat regelmatig gebeurt. Dan zitten ze ineens klem bij de stangen of tussen mama en de bak of of of, ze halen stunts uit die me steeds weer verbazen. :)
Maar, dat betekent dus ook dat ze genoeg kracht hebben om zichzelf die hele bak door te wurmen en op avontuur te gaan en dat lijkt me een gezond teken. Kaya lijkt bovendien goed te herstellen, heeft geen koorts en staat preventief aan de anti-biotica.
Wel vertoont ze wat 'bijzonder gedrag', wat nieuw is. Ze graaft, overal in huis en in de tuin. Ze doet dappere pogingen zich een weg door de tegels te graven en als ze iets lekkers krijgt tijdens de 'time-out' momenten, wil ze ook dat begraven, in de kamerplanten wel te verstaan. Het zullen wel hormonen zijn?
Eten is bovendien een struggle, ze wil haast niets, alleen vers vlees van de slager...wat de slager helemaal prima vindt, maar mijn portemonee wel iets minder... Ga vandaag KIVO proberen, hoop dat ze daar ook genoegen mee wil nemen, want heb al zoveel aangeboden inmiddels, dat ik anders moet gaan overwegen zelf een slagerij te beginnen...
Kortom; heb mijn handen lekker vol momenteel, maar dat hoort erbij en ben super blij dat het vooralsnog richting een happy end lijkt te gaan. Allemaal onwijs bedankt voor alle hulp, advies en gewoon support!!