Het is te leren hoor, negeren. Maar dan moeten ook de buren en de kinderen van de buren meewerken.
En zelf consequent blijven, dat is ook belangrijk.
Wij hebben voortuinen met lage hekjes. Voortuinen zijn echter dusdanig groot dat regelmatig mens en dier daar vertoeven.
Onze buren aan weerskanten hebben honden, en een jump en alles zit bij elkaar en dat is niet echt wenselijk. Ze kunnen ok met elkaar maar onze eigen herder heeft wel zo zijn grenzen, en reutjes in de eigen tuin is niet iets wat hij verwelkomt.
Nu met een nieuwe hond erbij ben ik dus weer aan het oefenen. Liever geen gepraat voor aandacht tegen onze eigen honden, en al helemaal geen voertjes geven over de tuindelen heen.
Als er reuring is, benoem ik dit bij eigen honden en vraag de aandacht en geef beloning als aandacht op ons is en niet naar de buren of naar de buurhonden toe. Braven bij negeren. Bij niet negeren, zeg ik daar ook wat van en wil of de aandacht als ze nog moeten leren, of ze krijgen soort van time out en dan moeten ze even naar binnen omdat ze mijn nee negeren en reageren op reuring bij de buren of buiten de tuin.
Dat laatste vinden ze vaak niet leuk, maar wordt wel vrij snel begrepen door de honden, want ze willen er wel graag "bij" blijven. Ik heb eerst ingezet op aandacht op mij bij jonge honden, en als dat begrepen was en toch genegeerd kwam het heel kort even naar binnen zetten om de hoek kijken. Werkte vrij goed bij diverse leeftijden eerlijk gezegd.
Achter is hier alles vrij hoog ommuurd, maar bij blaffen tegen mensen of honden die door de poort lopen pas ik hetzelfde toe. Buiten liggen en vrijheid hebben en krijgen is een gegeven, bij gedrag wat ik niet prettig vind zoals aanblaffen of janken en piepen, dan kom je maar binnen liggen en daarna een nieuwe poging.
Uiteraard niet vergeten om te belonen. Want stel dat het wel druk is bij de buren, en je hond reageert niet. Dat verdient dan een hele dikke prima en beloning met benoemen dat je het fijn vind dat de hond zo braaf is.