Ik was nog een baby , toen lag er zo nu en dan een Pincher bij me in de kinderwagen . Er was ook nog een oude bastaard , Moppy . Die is 18 geworden en lag op een dag dood in zijn mandje . We woonden toen afgelegen en pa was vaak van huis , toen kwam er een Rottweiler , een lieve lobbes die alles goed vond . Daarna kwam er een Schotse Collie , die werd niet zo goed behandeld en die hebben mijn ouders overgenomen . Een ontzettende lieverd , ging overal mee naartoe en was met name op mijn moeder gericht , in haar had ze het meeste vertrouwen . Daarna kwam er een Ierse Setter , een donderstien eerste klas , ging door sloep en sloot en was zeer eigenwijs . Maakte samen met de poes de koelkast open , had werkelijk van alles aan de hand . Toen ging ik uit huis en even later overleed de Setter . Toen namen mijn ouders hun allerlaatste hond , een Labrador .
Mijn allereerste hondje was Sproetje , een wat oudere bastaard uit het asiel . Voor ons toen ideaal ivm combi werk en hond
Teon Sproetje overleed hadden we al kinderen , en kozen we voor een pup . Een langharige hollandse herder , 1,5 jaar later kwam de 2e Hollander . We hebben helaas niet veel geluk met ze gehad , de teef werd op haar 7e ziek , Cushing . De reu mocht slechts 2 maanden 9 jaar zijn , agressieve vorm van leukemie . De kids waren groter en we stortten ons op herplaatsers . Thara , mijn huidige hondje is de 10e herplaatser . Er is van alles voorbij gekomen , Oud Duitse Herders , Duitse Herders , Collies , JRT En een E.B . Die maar liefst ruim 13 is geworden , bijzonder oud voor het ras . Ze was 6,5 toen ze kwam , we dachten 2,5 a 3 jaar . Maar ze heeft het verdubbeld . Ze kwam via een stichting , en is de oudste herplaatser geworden , ze is nog gehuldigd op haar 11e omdat we dachten ... nou dat kan zo over zijn . Vaak hadden we roedels van 4 a 5 honden . Met altijd een pup erbij , om de herplaatsers het juiste te laten zien . Wij kunnen veel maar nooit helemaal het hondengedrag nadoen . Het is helaas ook eens mis gegaan . veel bloed zweet en tranen , en tomeloze inzet en energie erin gestoken , GT , individuele training enz Maar deze hond was niet meer te helpen . Is uiteindelijk naar iemand in Oost -Groningen gegaan , zonder prikkels etc . Daar was het voor hem ""leefbaar "" Ik vergeet nooit de dag waarop we hem wegbrachten
Maar het was voor iedereen het beste , we liepen op de welbekende eieren . Onze andere honden leden er ook onder , en dan moet je de moeilijke keuze maken . Met de rest is het gelukkig wel gelukt , al gaat het met herplaatsers niet vanzelf . Maar is het reuze mooi als je een dor plantje weer ziet opbloeien , een verwaarloosde magere hond weer hond ziet worden . Een ongelukkige hond die in een impuls is aangeschaft weer gelukkig ziet ....
Er is er nog eentje die me zeer aan het hart lag , Sheila . Een Schotse Collie van 9 jaar . Zwaar verwaarloosd , ze kwam bij een alcoholist vandaan en kreeg niets meer te eten . Ze werd uiteindelijk in beslag genomen en kwam bij ons terecht .
Wat een schat van een dier , we hadden toen drie Russels en ze werd gelijk geaccepteerd . Twee van de drie waren ook herplaatsers en ze voelden aan , voor haar moeten we lief zijn . Ze mocht alleen niet op het Russel -bankje
dat was ""familiebezit "" Sheila begon weer aan te komen en bloeide weer op . Ze genoot van elke dag , eindeloze wandelingen die ze zo gemist had . Zwemmen en dollen met de Russels . Maar toen kwam de dag waarop mijn zoon in de keuken stond en een gil gaf . Mam , Sheila spuugt heel veel bloed . Direct de DA gebeld , die zei al door de telefoon , dit is niet best . En dat was het ook niet . Tumor lever , lever geknapt .
We waren stuk van verdriet , waarom zij ? Waarom nu al ? Nu ze net weer aan het genieten is ! We waren ze boos , waarom is het haar niet gegund , om nog een jaar of twee jaar te genieten na dat k*tleven
Ik kan ze niet allemaal beschrijven , dat word een hele lange tekst
Maar herplaatsers daar klopt mijn hart toch wel voor .
Nu is Thara er nog , ze is er eind deze maand alweer vier jaar , ze kwam als pubertje van 10 maandjes , en loops
Tessa , de laatste van de roedel van vier was nog in leven , zij heeft Thara nog zwemmen geleerd .
De dametjes konden erg goed met elkaar opschieten , Tessa bloeide weer op op haar oude dag . Maar liep al op haar laatste pootjes . Thara moest helaas al snel afscheid van Tessa nemen , ik zie nog dat koppie van Thara . Mijn vriendinnetje , ze ""doet het niet meer ""
Ik houd het nu bij 1 hondje , ik heb tientallen jaren meerdere honden gehad , en en erg veel energie in gestoken . En word zelf ook een dagje ouder
en dan ga je toch nadenken , wat als ik slechter ter been word ? dan is 1 hondje uitlaten toch gemakkelijker dan een hele roedel . Maar ook de financieen , ik werk wat minder en een hond echt goed verzorgen kost geld . En Taartje is een lot uit de loterij ! Een schat van een hondje , waarvan ik nog steeds niet kan begrijpen dat men afstand van haar heeft gedaan . Maar ja , zo gaat het zo vaak . Leuk , een hond , maar de hond moet binnen drie weken vakantie ""klaar "" zijn . Thara was in de beginperiode ook een handenbinder , enorme verlatingsangst . Ik kon geen minuut naar de wc . Het heeft een jaar gekost , en toen had ik haar weer op de rails . Ik denk dat dit mijn laatste hondje wel is , als zij oud is ben ik het ook
als ik dan nog gezond van lijf en lede ben komt er een hondje vanaf een jaar of 8 . Zonder hond geen leven