Vandaag is het de beurt aan Wispa! Zeven jaar geleden kwam zij mijn leventje binnen gewandeld. Dit was de eerste foto die ik van haar zag.
Ze was zeer dringend op zoek naar opvang en ik had een mandje vrij. Vanwege lichamelijke beperkingen (ze is blind en heeft patella luxatie in beide knietjes) was ze moeilijk (zeg maar niet) plaatsbaar en is ze gebleven en daarmee werd ze mijn eerste foster fail :P
Aankomst op het vliegveld.
Wispa was destijds 5,5 geschat dus ik vier vandaag ook haar 12,5ste verjaardag. Ze wordt echt een omaatje, wandelingen ziet ze niet meer zo zitten, en soms is ze een beetje in de war (staat ze bij de verkeerde deur, of begint ze 's nachts ineens heel hard te blaffen omdat ze denkt dat ze alleen is), maar over het algemeen doet ze het nog goed!
Nog wat fotootjes van Wizzie om het te vieren, haha.







Reageren












