Sorry dat ik zo binnen kom vallen met een redelijk beladen onderwerp maar ik en mijn vriend hebben een enorm verschil in inzicht mbt het opvoeden van onze 4 maanden oude Stafford pup.
twee maanden geleden hebben we haar gehaald en omdat mijn vriend veel aan het werk was zou de opvoeding vooral op mij neerkomen.
de pup heeft een behoorlijk karakter (ja dat wisten we vooraf met een Stafford) maar het liep uit de hand dat ze licht begin te grommen als we haar in haar slaap wouden pakken om haar in de bench te leggen. Het was naar mijn gevoel niet heel alarmerend meer een chagrijnig moment van wat doe je nou want daarna ging ze gewoon haar bench is als ze een beetje wakker was.
mijn vriend daarentegen vond dat niet kunnen en dat dat gedrag niet getolereerd moet worden. Maar zijn reactie daarop vond ik het ergst, hij pakte de pup bij haar nek en keel en begon tegen haar te schreeuwen ????
dit heeft er toe geleid dat ze nu uithaalt als je haar op een verkeerde manier benaderd ???? ik ben er echt doodziek van.
morgen bel ik een gedragstherapeut voor advies maar ik vroeg me af of jullie hier misschien ervaring hebben.
het heeft mij een afkeer gegeven tegen mijn vriend en we hebben er net een punt achter gezet omdat we er niet uitkomen, maar ik vind het gewoon geen normaal gedrag tegen over een pup en aangezien ik de verantwoordelijkheid kreeg over de pup omdat hij geen tijd heeft vind ik dat hij zich dan ook moet schikken naar mijn manier met positieve opvoeding.
Hij heeft een hoop frustratie en dat lijkt er dan uit te komen als de pup niet luistert. Ook bijt ze redelijk veel maar dat schijnt normaal te zijn bij dit ras en wordt minder als ze ouder worden maar hij heeft gewoon niet het geduld om het met positieve opvoeding op te lossen ????


Reageren

Ik heb zelf thuis ook heel wat discussies gehad. Dus ik snap wat je bedoelt en het machteloze gevoel dat je hebt herken ik ook. Echter.. Had je hiervoor ook al problemen met je vriend (niet dat mij/ons dat wat aangaat). Zo niet, dan is het toch handig om te vragen of je vriend aanwezig wil zijn bij de sessie met de GT als je nog contact met hem hebt. Voer er samen met een "neutraal" persoon een gesprek over. Misschien trekt hij wel bij en staat hij ervoor open om te leren. Hij reageert waarschijnlijk zo vanuit emotie en onwetendheid, onmacht. Ik weet niet of het het waard is om er een punt achter te zetten omdat er met de pup iets is fout gegaan. Ik vind het dan ook wat extreem om te zeggen dat bij hem weggaan de enige juiste oplossing is. Het gedrag van je ex/vriend is zeker niet goed te keuren hoor! Maar de komst van een pup is al een hele verandering in iedereens leven en routines, dus ja. Als hij echt niet voor rede vatbaar is dan wordt het wel lastig, zou wel zonde zijn. Voor hem ook, want honden/pups zijn leuk


. 











