Haha, ja hier ook een rasechte boomterrier. Mevrouw klimt het liefst overal op. Maar ik ben er ook wel eens van geschrokken. Zo klom ze rustig vanaf het strand hier via de rotsblokken de pier op en weer terug. Dat vond ik toch niet zo geslaagd, het idee dat ze zou uitglijden, ergens tussen de rotsen terecht zou komen of klem kwam te zitten terwijl de vloed opkwam.
Ik was een keer in een park met allemaal van die trainingstoestellen, aanlijngebied. Bobby stond wat te snuffelen bij een soort piramide van dunne stammetjes, steeds schuin boven elkaar en aan de andere kant weer terug schuin naar beneden. Voor ik erop bedacht was ineens tjoep, tjoep, tjoep springt Bobby zo van stammetje naar stammetje naar boven, ding was hartstikke hoog, op de bovenste aangekomen draait ze zich om, op dat smalle stammetje en weer tjoep, tjoep, naar beneden. Al die tijd nog steeds aan de lange lijn met alleen een halsbandje. Misschien zie ik dan spoken, maar ik hield echt mijn hart vast. Als ze was uitgegleden, lijn om zo’n stammetje was blijven hangen, dan had ze zich gewoon opgehangen. Met ingrijpen was ze misschien juist gevallen, dus ik kon ook niet veel doen. Gelukkig kwam ze wel veilig beneden.