" even nieuwsgierig,
hoe kan het dat een dierenarts meer literatuur tot zijn beschikking heeft dan de fabrikant die de bijsluiter maakt? "
Geneesmiddelentests worden gedaan met gezonde proefpersonen (diergeneesmiddelen komen vaak vanuit de humane geneeskunde). Vaak zijn dat mannen (vrouwelijke hormonen kunnen een verstoring van het beeld geven, soms mogen vrouwen wel mee doen), in een bepaalde leeftijdscategorie (niet te jong, niet te oud bijv tussen 20-50 of 55 jaar, dit kan verschillen).
De onderzoekspopulatie bevat geen zwangeren of zogenden. Uit de onderzoeksresultaten kan dus niks gezegd worden over de veiligheid bij zwangerschap of zoogperiode. Om deze reden belandt dan vaak in de bijsluiter dat dit middel niet bij zwangerschap of zoogperiode mag worden voorgeschreven. Dit voorkomt, kort door de bocht gezegd, dat ze aansprakelijk gesteld kunnen worden voor eventuele narigheid als dat wel gebeurd is.
Als medicijnen al wat langer bestaan wordt er meer bekend, door verder onderzoek óf omdat er meer ervaring is opgedaan met het middel.
Het kan bijvoorbeeld zijn dat de moleculen van het middel zo groot zijn dat die niet in de moedermelk terecht kunnen komen. Of dat de biologische beschikbaarheid (de mate van opname door het kind/jong) zo laag is dat het geen kwaad kan. Of de passage via de placenta is niet/nauwelijks mogelijk en heeft geen schadelijk effect voor de ongeboren vrucht.
Soms blijkt uit verder onderzoek óf door ervaring dat een middel wel schadelijk is voor de ongeboren vrucht. We kennen allemaal het DES-verhaal. Wanneer duidelijk is dat een geneesmiddel schadelijk is, zal in de bijsluiter staan dat dit middel niet mag worden voorgeschreven tijdens zwangerschap en/of zoogperiode in verband met teratogene effecten voor het (ongeboren) kind/jong.
Met antibiotica is al wel veel ervaring opgedaan en veel bekend welke geschikt zijn tijdens zwangerschap en zoogperiode. Ook al staat het nog niet altijd in een bijsluiter.
Dierenartsen hebben de beschikking over wetenschappelijk vakliteratuur en toegang tot wetenschappelijke database waar wij als gewone consument niet over beschikken.
Pff... heel verhaal geworden. Maar hopelijk een beetje duidelijk.