Mijn vader belde mij op met de trieste mededeling dat Raki op donderdag 7 januari is ingeslapen.
Dit is de laatste foto die ik van hem heb genomen:

Sommigen van jullie weten wel dat Raki een rescue uit de broodfok is. Geboren in Polen, te vroeg bij zijn moeder weggehaald, verwaarloosd, uitgehongerd en mishandeld. Hier in Nederland terecht gekomen bij een handelaar waar hij erg ziek is geworden. We hebben hem net op tijd kunnen redden van een kennelhoest-dood.
Raki ontwikkelde al snel extreme angstagressie. Zijn gedrag ging met ups en downs. De laatste tijd ging het steeds slechter met hem. Hij lag bijna de hele dag in zijn mand en leek geen plezier meer te hebben in het leven. Steeds meer gromde hij naar andere honden en naar mensen. Hij liet niemand meer bij hem in de buurt, rende grommend achter fietsers aan en was onhandelbaar tijdens het uitlaten. Ook heeft hij mijn moeder een paar geprobeerd te bijten, iets wat hij nog nooit in zijn leven heeft gedaan. Hij was gewoonweg niet gelukkig meer. Zelfs gedragstherapie mocht niet baten. Kapot gefokt met een kronkel in z’n kop en een zeer slechte start in het leven heeft er voor gezorgd dat ik nu afscheid heb moeten nemen van mijn lieve knul. Ik wist dat ik hem vroeg zou verliezen, maar zo vroeg, daar had ik niet op gerekend.
Omdat ik hem voor in het inslapen niet meer heb gezien, wil ik via dit topic nog een laatste keer afscheid nemen.
Lieve Raki,
Mijn eerste border collie. Een groot risico vanwege je achtergrond, maar toch een die we hebben genomen. Ik zal er nooit spijt van hebben.
Vanaf het moment dat jij bij ons kwam, smolt mijn hart. Sluipend door de struiken, liggend wachten op een stok, de manier waarop jij je balletje eyde, je baasgerichtheid, je humor en intelligentie. Met je gekke flaporen die alle kanten op stonden, je mooie bruine ogen en je prachtige krulstaart.
Met jou kon ik lezen en schrijven. Een blik en wij begrepen elkaar.
Dankzij jou heb ik veel geleerd over honden en hondengedrag.
Dankzij jou kwam ik er bovenop toen mijn vorige relatie uitging. Ik zal nooit vergeten hoe je mij troostte. Je kroop dicht tegen me aan, terwijl je normaal wat huiverig was voor affectie.
Dankzij jou heb ik nu Bodhi. Je hebt hem een paar keer gezien. Grommen als hij te dicht bij je kwam, maar ook weer medelijden met hem als hij piepte in de bench. En af en toe ging je zelfs even snuffelen bij hem en ook deelde jij je speeltjes met hem. Ik had gehoopt dat deze voorzichtige start zou uitgroeien tot een mooie vriendschap. Helaas zal Bodhi je niet meer beter leren kennen.
Bedankt Raki voor de 8 geweldige jaren die we samen hebben doorgebracht. Ik zal je nooit vergeten.
Het doet pijn…
Nooit meer samen jodelen
Nooit meer lachen om je gekke streken
Nooit meer spelen in het water
Nooit meer voetballen in het park
Nooit meer stokken gooien in het bos
Nooit meer mopperen om het balletje dat je onder de tv-meubel schopte
Nooit meer ritjes in de auto
Nooit meer…
Ik mis je ontzettend, maar het is goed zo…
Je bent nu vrij van al je angsten en onzekerheid.
Rust zacht lieve Raki.



3 doggies























