Voordat ik mijn eigen hond adopteerde had ik ook een vast oppashondje. Deze eigenaren werkte 2 dagen per week heel allebei heel de dag dus hadden ze mij via een site voor particuliere opvang/oppas benaderd. Paste dus vervolgens elke week 2 dagen op (07.00-17.00). Was een teckeltje, 9 maanden toen en die had de eerste 2 keer wel heel veel stress toen hij bij mij thuis werd achtergelaten. toen hij mij wat meer kende en vertrouwde leek hij het hier altijd erg naar zijn zin te hebben. Dus vanaf de derde keer opvangen sprong hij al vrolijk bij mij de gang in en rende naar zen favo plekje op t balkon 
Dat stel had voor particuliere opvang gekozen omdat pebbles een erg eenkennig en zenuwachtig hondje was dus zij meer gebaat zou zijn bij 1-op-1 aandacht en een rustige, stabiele omgeving. Ik stuurde ze via app elke keer wat leuke foto updates en filmpjes zodat duidelijk was dat pebbles zich prima vermaakte. Vonden ze heel fijn en de opvang bij mij hebben ze en ikzelf als erg prettig ervaren.
Mocht ik zelf opvang voor mijn hond zoeken zou ik dat dus ook op zo’n manier willen doen.
Je hoeft je echt niet schuldig te voelen over je hond naar een dag-opvang brengen, waarom zou je.. zolang hondlief er graag naartoe gaat en jullie een goed gevoel hebben bij het opvangadres is dit toch juist erg fijn geregeld? Zou me eerder schuldig voelen als hond ipv daar een hele dag alleen thuis moest blijven. 