Vroeger, een buurman, als hij thuis kwam zei hij, och hij heeft me gehoord hoor hem eens blaffen. Wat hij niet wist, was dat de hond al uren had zitten keffen en huilen. Weet je zeker dat je hond rustig is als ze alleen is?
En anders, zeg voor je aan de deur gaat rommelen, vrolijk, marley ik ben er weer, kom er aan. Misschien dat ze dat associeert met het koekje dat je bij je hebt en meteen geeft. Een etende hond blaft niet.
Maar ooit een heel goed boek gelezen van een mevrouw, zal eens opzoeken hoe het heet. Die zegt, bij thuis komst je hond negeren, langs hem, lopen, dat drukke gedrag is nergens voor nodig. Pas als jij rustig met je kopje thee zit roep je de hond bij je en geef je aandacht. En ja, dat is een manier van een vrouw die een groepje wolven heeft gevolgd en daaruit op maakt dat bij terugkomst van een van de leden van die groep niemand enthousiast begroet wordt, dat is dus het natuurlijke gedrag. Ik heb het zonder dit toen gelezen te hebben destijds toegepast op mijn toller ivm blijdschapplassen bij thuis komst. Hele leven een hond gehad die opkeek als ik binnenkwam, maar niet idioot aan het springen en blaffen was. Want oh je komt thuis, normaal,