Bloed zweet en tranen zitten er in de training van mijn stront eigenwijze Parson Russel. Ze is nu 1 jaar. Hartstikke slim dus de meeste commando’s heeft ze zo door. Laat ik beginnen met jullie te vertellen dat mijn hond het commando los en vast goed kent. Ze kent los in huis, op cursus, in de tuin en in het bos.
Mijn hond heeft veel beweging en uitdaging nodig. Een van de dingen die we de laatste 3 maanden deden was sticks apporteren. Omdat ze altijd erg bezitterig wordt van speeltjes en niet los laat voor een klik en een Koekje had ik er 2 gehaald. De ene ruilen voor de andere werkte perfect. Ik werp de stick, zeg apport. Zij vliegt erachteraan, kwam met stick terug voor m’n voeten staan. Ik zei los, ze liet los. Daarop een click en dan wiep ik de andere stick. Was zo blij dat we we iets hadden gevonden wat werkte voor ons. Super trots op m’n hondje.
Maarja nu puberen dus. En strontvervelend. Wel los laten maar als je dan werp eerst diegene die op de grond ligt snel weggrissen en dan die andere halen en met 2 sticks triomfantelijk rondjes om je heen gaan rennen. Grrrrr ????
En ja tuurlijk laat ik me ook niet voor 1 gat vangen. Dus nu los, click en dan voet erop en dan pas de volgende gooien. Of los, click, nep gooien en als ze dan die stick van de grond pakt NEE zeggen en opnieuw commando los. Maar daar wordt ze helemaal bezitterig van en gaat er dan vandoor met de stick die ze van de grond gejat heeft.
En nu is het bij de eerste worp al meteen klieren. Niet hier komen, niet los laten, niet ruilen. Niets helpt. Dus het apporteren maar ff een week aan de wilgen gehangen. Maar ze blijft het doen. Geen lol aan meer zo.
Hoe leer ik dit apengedrag af? Heeft iemand tips hoe we hier weer een leuke activiteit van kunnen maken?

Reageren






