Hoi allemaal
Onze kleine lieverd doet het inmiddels al een stuk beter , behalve het slapen.
Overdag slaapt ze eigenlijk constant bij ons in de buurt of ze kruipt tegen mij aan of tegen mijn vriend, ivm covid19 zijn we de hele dag thuis bij haar nu.
Ze gaat wel als ze zelf haar rust niet pakt in de bench en daar piept en blaft ze dan heel hard om maximaal een half uur.
Savonds doet ze dit ook, ze slaapt in de woonkamer in de bench en wij op de slaapkamer die grenst aan de woonkamer en de deur staat open.
Maar de afgelopen paar weken wil ze constant bij ons slapen , ze ligt echt boven op ons , ze heeft nu 2 keer een nacht bij ons op bed geslapen en dan ligt ze ongelofelijk maar waar gewoon in mijn vriend zijn armen te slapen tussen ons in.
Of met haar koppie in mij nek of tussen mn benen echt nog nooit gezien van een hond.
Nou vinden we dit niet erg zelfs stiekem heel gezellig maar is dit slecht voor haar?
We vinden het gewoon zo zielig we merken dat ze echt opeens overal bang voor is en het liefst de hele dag aan ons zit geplakt.
Kunnen we dit eventueel na deze angstfase weer omdraaien?
Of moeten we echt door de zure appel heen en haar laten ?
Vera

Reageren

Als ze alleen beneden zou slapen en zou blaffen, zou ik elke keer recht overeind zitten. Nu kan ik meteen zien ‘s nachts dat ze uit het raam stond te gluren en een kat zag
dus maar een hartverzakking van een halve seconde voor ze op d’r kop krijgt 
angstaanjagend is ze alles behalve, maar ik voel me wel beter met haar in de buurt. Ze heeft ook een mand op de grond, maar daar ligt ze bijna nooit in.

ze zijn een beetje te groot voor op bed maar als pup ook hoor, en heus bij het ouder worden hebben ze een eigen plek opgezocht.