Luna (labrador) is echt een enorme snuffelaar. Zo erg, dat het irritant begint te worden. Elk grassprietje moet uitgebreid worden geïnspecteerd. Elk takje, nieuw uitgekomen bloemetje.. het is lente en dat heb ik gemerkt! Ze zou zo een gekwalificeerde drugshond kunnen worden volgens mij, die neus vindt echt alles. Koekjes strooien of verstoppen buiten doen we regelmatig en heeft ze in no time gevonden. Ze wordt er ook super blij van dus ik wilde detectie of speuren gaan doen en sta op de wachtlijst bij de hondenschool, maar die zijn nu natuurlijk dicht.
In de tussentijd ben ik al een tijdje aan het trainen op 'snuffelen' en 'meelopen'. Ik gebruik dan een flexlijn en ze mag eerst uitgebreid snuffelen. Dan zeg ik 'let op, meelopen', zet ik de flexlijn op 1 meter op de stop en moet ze meelopen. Als ze ver genoeg netjes naast me heeft gelopen - met dr kop omhoog ipv met de neus op de grond, beloon ik dat met 'nu mag je weer snuffelen' en soms een koekje. Dan gaat het tempo direct omlaag en de neus meteen weer op de grond. Ik probeer de stukjes meelopen steeds wat langer te maken, want anders kan ik gerust een kwartier doen over een stukje van 100 meter. En ik wil ook weleens gewoon doorlopen
maar het gaat moeizaam. De ene keer loopt ze prima 100 meter aan een stuk mee, de andere keer verdwijnt die neus na 3 meter weer in het gras. Ze lijkt het meelopen ook wel stressvol te vinden. Ze loopt vaak te hijgen na een tijdje en dan heb ik echt geen kilometers gelopen ofzo. Dat vind ik ook sneu natuurlijk dus dan laat ik haar maar weer even snuffelen. Kortom: ze mag best snuffelen dus, maar af en toe meelopen zou toch ook wel lekker zijn. Doe ik dit zo goed? Iemand nog andere tips misschien?


Reageren



Apporteren doet ze overigens niet. Ik kan wel iets weggooien of verstoppen en dan pakt ze het wel, maar terugkomen ho maar. Ik heb een beetje een defecte lab denk ik 


