Nieuwe hond gromt naar andere tijdens aandacht

Ik ben hier lang weggeweest maar nu toch even advies nodig.
Vorig jaar adopteerden wij een onzeker herdermixje van 11 jaar uit spanje, Jetta. Hele lieve en brave hond maar snel bang.

Vorige week vrijdag hebben we een podenco van 10 jaar geadopteerd als maatje voor haar en ons, Dobby. Hij zat al 9 maand in opvang in nederland en was qua karakter helemaal wat we zochten. Erg stabiel, braaf, goed met honden en katten en lijkt zich makkelijk aan te passen.
De verhuis naar ons is erg goed gegaan. Je ziet dat hij nog wat verward is en nog niet helemaal zijn plekje heeft. Hij kan nogal nerveus rondlopen en plakt in huis ook veel aan ons. Maar buiten die momentjes merk je haast niet dat hij nieuw is. Hij is vrolijk, sociaal, speelt graag, geen verlatingsangst of niets.

Gisteren zat hij naast mijn vriend op de zetel en kwam Jetta ook even aandacht vragen. Daarop begon Dobby te grommen naar haar. Mijn vriend heeft hem daarop uit de zetel gestuurd naar zijn kussen, wat vrij vlot is gegaan.

Ik wil hier graag wat advies over zodat we dit meteen juist aanpakken en niet laten verergeren.
Ik denk dat dit een soort van claimgedrag is? 
Op andere momenten in huis komt hij er ook altijd tussen als we Jetta een aai over haar bol geven. Tot nu toe vonden we dat normaal omdat van Dobby bekend was dat hij erg graag veel knuffels krijgt en hij die aandacht misschien ook wat nodig heeft zo in het begin. Het is ook niet niks allemaal.
Laten we dat tussen wringen beter niet meer toe? 
Zijn er nog andere manieren waarop we dit kunnen aanpakken?
Jetta is ook zo'n dutske die zich laat doen. Als we dan Dobby corrigeren gaat zij er ook vandoor omdat ze denkt dat het op haar is.

Van Dobby was er voorheen geen "agressie"(ik noem het maar even zo) gekend. Hij sliep met andere honden in een mand, speelde ermee etc. Enkel tijdens het eten durfde hij grommen, dan moeten andere honden niet in de buurt komen.

Dat kan komen uit onzekerheid. Voor je nieuwe hond is alles nog onzeker. Hij heeft nog geen band met je andere hond.

Het grommen straffen is nooit een goed idee, zo wordt je andere hond er niet leuker door en als je grommen straft, doe je niets aan de rede voor het grommen. Kans dat hij de volgende keer het grommen overslaat en gelijk gaat bijten.

Grommen is een afstand vergrotend signaal.

Ik zou ook dit moment vermijden om Jetta aandacht te geven, als je andere hond in de buurt is.

Dat is op dit moment nog te spannend voor Dobby.

Buiten samen wandelen en in huis zou je Dobby ook de gang een kluif  kunnen geven en Jetta zo aandacht kunnen geven.

Ze moeten wennen aan elkaar en een band opbouwen. Dobby moet sowieso wennen aan zijn nieuwe situatie en dat duurt minstens 6 weken.

Je hond is er net een week, door de grote veranderingen en de andere (vreemde ) hond is alles onzeker, je hond moet wennen, maar het is prima als je het nu al niet toe staat, misschien is je toon te hard , dat je andere hond zich ook aangesproken voelt.

Ik doe met mijn hond alles met zachte stem, maar wel streng, ik heb een halve Podenco. Hij heeft ook die neiging als ik op bezoek ben waar andere honden zijn, ik zeg dan heel rustig nee, met met een toon, niet hard maar wel streng.

Mijn hond vroeg ook veel aandacht, nog steeds trouwens, je kan echt wel eens zeggen, nee ga nu maar lekker liggen, het mee naar de wc willen en dat soort dingen is gewoon onzeker gedrag, als je hond dat ook doet, langzaam afbouwen, ik ben te laat begonnen, en hij kan echt niet alleen zijn..

Ik doe het weer anders. Lekker makkelijk :). Hier regelmatig tijdelijke opvang hondjes en ik probeer dat altijd zo te managen. Grommen naar elkaar mag. Het is aan de andere hond wat hij daarmee doet, maar ik laat het nooit escaleren. Als ik zie dat er spanning aan het opbouwen is stuur ik ze ieder naar een ander kant. Grommen omdat ze iets willen regelen niet. Ik zou in jou geval dus hetzelfde hebben gedaan als jouw vriend. Ik regel wie er wanneer op de bank mag de honden niet.

Dat aandacht geven als je binnenkomt is even een lastige. Hier negeer ik iedereen, dan krijgt eerste de rustigste aandacht, pas als de rest rustig is krijgen ze ook een aai. Zo leer ik de nieuwe dat rust bij ons in huis het meeste aandacht oplevert. Qua aandacht geven doseer ik altijd een beetje. Iedereen krijgt ongeveer evenveel. Vergeet ook vooral niet dat het voor je eerste hond ook een grote verandering is. 

Het duurt hier ook altijd een paar weken voor het allemaal relaxed is maar heb een hele fijne teef die heel duidelijk is en de boel prima samen met mij kan managen. Zij pikt ook heel duidelijk de ene grom wel en de andere niet. Qua zachte of harde stem probeer ik het hier meestal ook met een rustig stem te doen. Ik heb eentje die echt een wat hardere snauw nodig heeft anders denkt hij dat ik het niet meen.

Het is altijd even zoeken een hondje erbij maar meestal regelt het zichzelf wel. Dat ze leuk samen spelen is al een super begin! Het is vooral een kwestie van heel duidelijk zijn. En voor je zelf afwegen wat je wil. Je krijgt meestal wat je er in stopt.

" Dat kan komen uit onzekerheid. Voor je nieuwe hond is alles nog onzeker. Hij heeft nog geen band met je andere hond.
 
Het grommen straffen is nooit een goed idee, zo wordt je andere hond er niet leuker door en als je grommen straft, doe je niets aan de rede voor het grommen. Kans dat hij de volgende keer het grommen overslaat en gelijk gaat bijten.
Grommen is een afstand vergrotend signaal.
 
Ik zou ook dit moment vermijden om Jetta aandacht te geven, als je andere hond in de buurt is.
Dat is op dit moment nog te spannend voor Dobby.
Buiten samen wandelen en in huis zou je Dobby ook de gang een kluif  kunnen geven en Jetta zo aandacht kunnen geven.
 
Ze moeten wennen aan elkaar en een band opbouwen. Dobby moet sowieso wennen aan zijn nieuwe situatie en dat duurt minstens 6 weken. "

Suzanne en Luca

What the f*ck??? Wat moeten ze dan doen, Dobby even in de keuken zetten en daarna Jetta een aaitje over de bol geven, zodat Dobby nooit leert dat het oke is om aandacht te delen?

Dat Dobby zich tussen Jetta en de baasjes dringt heeft niks meer te maken met onzekerheid richting Jetta, maar puur met het claimen van de baasjes en bepalen dat hij aandacht moet krijgen, ipv Jetta. Het grommen in de stoel is helemaal geen teken van stress, maar een waarschuwing naar Jetta dat ze niet te dicht bij de baasjes mag komen. M.a.w.: claimen van de baasjes en Jetta wegjagen. 

TS: je hebt prima gereageerd door Dobby weg te sturen. Hij mag best grommen, maar dat betekent niet dat je het moet accepteren als goed gedrag. Dobby moet nog leren dat jullie zelf bepalen wie de aandacht krijgt. Het is logisch dat hij gromde. Hij zat in de stoel (letterlijk een hoge plek) en de afgelopen dagen geef je aan dat hij zich tussen jullie en Jetta drong. Ik neem aan dat je hem dan ook aandacht gaf, en dus beloonde je eigenlijk dit gedrag. Dat heeft Dobby het idee gekregen dat hij zonder problemen Jetta kan wegduwen. EN dat hij jullie kan claimen. 

Corrigeren van grommen hoeft helemaal niet erg te zijn, het is niet zwartwit. Grommen is een teken dat de hond iets niet leuk vind. Misschien is hij bang, of is het (zoals hier) claimen. Het gaat erom wat je ermee doet. Er zijn honden die bijvoorbeeld grommen uit angst en vervolgens door het baasje gecorrigeerd worden. Vaak schrikken mensen van grommen en zijn ze direct bang voor een agressieve hond. En dus denken ze direct en heftig te moeten corrigeren. Wat voor een bange hond natuurlijk funest is. 

Dobby zijn grommen heeft een heel andere oorzaak en m.i. hebben jullie er goed aan gedaan om hem weg te sturen. Hij is niet de baas, hij bepaalt niet wie aandacht krijgt en wie niet. Dat bepalen jullie. Door hem weg te sturen hebben jullie ook grenzen aangegeven: Dobby, wij bepalen, jij niet. 

Dat Jetta dan ook wegloopt is jammer, maar bij haar moet ook even het inzicht komen dat de correctie niet voor haar bedoeld is. Dat leert ze alleen maar door ervaring. Eventueel kun je haar na een correctie even bij je roepen voor wat aandacht oid. Mijn opvanghondje is ook direct onzeker als ik Dobber corrigeer, maar het besef dat die correctie niet voor haar was kwam heel snel. 

Als beide honden tegelijkertijd om aandacht vragen, kun je ze ook beide aandacht geven. Maar als Dobby zich ertussen dringt, moet je dit corrigeren. 'Nee, Dobby.' Je geeft hem dan ook geen aandacht maar roept gewoon Jetta weer bij je en haalt haar aan. Daarna kun je Dobby tegelijkertijd met Jetta ook even aanhalen, hij moet kunnen leren dat samen aandacht krijgen ook mogelijk is.

Ze uit elkaar houden tijdens aandacht geven zou in de praktijk neerkomen op geen aandacht voor Jetta (want Dobby even wegzetten en dan Jetta aaien is niet vol te houden). Bovendien, Dobby leert er ook niet van dat jullie zelf bepalen wie aandacht krijgt. En dus dat hij aandacht moet delen. Dit kun je maar beter z.s.m. duidelijk maken, want voor hetzelfde geld gaat hij straks grommen naar een kind dat even bij je langs komt. 

Interessant topic, ik volg even. Pitillo deed t in t begin ook, ik heb t even gelaten, nu is t over. Van mij mogen ze in t begin best even claimen, het is meestal een enorme overgang.

" Interessant topic, ik volg even. Pitillo deed t in t begin ook, ik heb t even gelaten, nu is t over. Van mij mogen ze in t begin best even claimen, het is meestal een enorme overgang. "

Kees

Kijk zie je, zo zie ik het ook. Mooi om te lezen hoe het bij jou ging en hoe jij het deed.

De hond is er net, dan lijkt het me dat je er anders mee omgaat, dan als honden elkaar goed kennen en de nieuwe hond helemaal thuis is. De hond moert nog vertrouwen krijgen in de andere hond en in de baas.

Kans dat als ze elkaar kennend dit gedrag over is

Nee hoor, je loopt gewoon even weg als baas. Zo laat je zien dat je het geen gewenst gedrag vind.

Zo zorg je dat de stres ook niet oploopt.

Die nieuwe hond kan kennelijk nog niet delen, heeft te maken dat ze nog geen roedel vormen, de onzekerheid. Hond is er net.

Gewoon tijd geven, wat niet meer dan logisch is

Het lijkt claimen, ik zie het meer als onzekerheid. Dobby zal het vertrouwen moeten krijgen, dat hij er mag zijn, dat ze samen bij jou kunnen zijn.

Liggen ze al samen op de bank?

Dobby zal nu nog veel aandacht nodig hebben, dat zal vanzelf minder worden, hoewel aandacht altijd fijn is.

Ook een hond mag aandacht vragen.

Als mijn hond met haar speeltje aankomt en ik bezig ben, zeg ik: nu even niet, dat begrijpt ze en gaat zelf spelen. Als ik klaar ben, dan gaan we even spelen.

Wij bepalen al eigenlijk alles uit het leven van een hond, daarom vind ik, dat ook honden mogen vragen.

En nee is ook een antwoord, dat moeten ze leren.

Het kan allemaal gewoon asielgedrag zijn, hier zijn ook een hoop dingen met de maanden opgelost, maar een paar dingen zitten diep.

In de asielen is het allemaal niet zo leuk, met veel honden in een kennel, als je voor jezelf wilt opkomen ga je dat gedrag vertonen, er aan werken is niks mis mee nu al, maar voorzichtig, rustig en kalm..

Over een maand of 3 ga je ander gedrag zien, en dan elke maand weer stappen, Sam is nu bijna 2 jaar bij ons, en maakt nog steeds stappen, Sam was wel een heel angstige hond, vooral voor mannen, maar hij voelde zich snel bedreigd, en dat zit er nog steeds een beetje in, hij laat dan zijn tanden zien, maar als we zeggen, tis goed ventje, dan is het ook meteen over, hij blijft er niet in hangen.

Uitvallen, grommen komt juist vaak door onzekerheid. 

Een hond die heel zeker is, heeft het niet nodig om een ander weg te blaffen of grommen.

Bij onzekerheid zie je vaak een twee strijdige houding, oren naar voren, maar staartje laag en de achterkant staan vaak in een soort achteruit, of oortjes laag en staartje hoger.

Een zekere hond, staat met alles open, oren naar voren, maar niet gefocust op een andere hond, maar met zachte ogen en een  ontspannen blik. Geen frons, of gespannen mond. staart neutraal of open, zodat andere honden hem aan alle kanten kunnen besnuffelen, wat hij on spannen toelaat.

je kan als Dobby gromt hem ook gerust stellen, alles is goed en je bent veilig.Dan zou je wat voertjes kunnen strooien en je andere hond laten zoeken. ZO krijgen ze beide aandacht en werk je aan een goed band.

Wast een leuk stel!

Ik ben van mening dat jullie grenzen vanaf het begin duidelijk moeten zijn, voor alle gezinsleden (mensen en honden).

Want het is je leefkader.

Binnen dat kader kan je op maat van de hond werken, rekening houdende met zijn karakter, aard, emoties, intelligentie e.d. en dus je aanpak daarop afstemmen.

Maar de normen en waarden en omgangsregels die jullie binnen het gezin graag willen zien en waar je in je opvoeding naartoe gaat werken, die zouden meteen duidelijk bepaald moeten zijn. 

Claimgedrag staat los van zelfzekerheid, het kan dus zowel door een onzekere als door een zelfzekere hond worden ingezet, en er zijn allerlei gradaties.

Als jij claimgedrag niet wenselijk vindt binnen jullie gezin, dan maak je dat meteen duidelijk aan alle betrokkenen: zowel aan de claimer als aan diegene die er de dupe van is. Zo leert de ene dat dit gedrag niet getolereerd wordt en krijgt de andere de boodschap dat er voor hem wordt opgekomen.

Je aanpak kan je afstemmen op de hond zelf en kan veranderen al naargelang de situatie: wat bij de ene hond werkt, werkt bij de andere niet. Maar hou ook daar weer in gedachte: duidelijkheid maakt het voor iedereen begrijpelijker en zorgt voor rust.