" De tuin goed afzetten, zoals hier reeds in meerdere reacties al werd geschreven, is inderdaad een goede preventieve maatregel. Dat moet je altijd doen als je een nieuwe hond in huis haalt. Dat is net als je tuin en je leefruimte (waar de hond ook komt) zogenaamd "puppyproef" maken. Dit alles omdat je hond (ook al is het geen puppy, maar een herplaatser) sowieso wat tijd nodig heeft om regels aan te leren en ook grenzen aan te leren. Op de manier waarop we dat doen, dat kwam reeds uitgebreid aanbod in het topic waar we het over opvoedingsprincipes en opvoedingsmethode hadden (lees topic over Cesar Millan Methode). Maar dat het tijd vraagt, welke methode je ook gebruikt hiervoor, dat is wel zeker dus intussen goed afsluiten.
Maar daarnaast moet je naast het gaan opvoeden, je hond de kans en de tijd geven om goed gedrag aan te leren én grenzen te leren kennen, uiteraard ook op zoek gaan naar de oorzaak. Is het verveling, stress, te weinig beweging en teveel energie. Is het jachtinstinct misschien, hebben de buren misschien konijntjes in de tuin zitten (of kippen zoals reeds gesuggereerd in een andere reactie hier)? Het zouden allemaal oorzaken (of een combinatie van oorzaken) kunnen zijn.Zodat wij jou beter kunnen helpen, sluit ik mij aan bij de eerdere concretere vragen die hier reeds gesteld zijn. Hoe oud is je hond? Leeft hij binnen/buiten of misschien alleen buiten? Op welke leeftijd is hij gecastreerd en waarom? Hoeveel bewegingsruimte heeft hij en hoeveel wandelingen en hoe lang? Welke prikkels zijn er in de omgeving (geur van kippen of konijnen bij de buren of in nabije omgeving?)Ik ben zelf geen labrador-kenner, maar als je al deze vragen zo concreet mogelijk beantwoord... dan denk ik wel dat andere forumleden hier meerdere oplossingen zullen kunnen bieden die jou goed op weg gaan helpen.Mijn schoonouders hebben wel een labrador van 8 jaar oud, maar die gedraagt zich heel raar vind ik, hij is ook nooit fatsoenlijk opgevoed, hij is zelfs niet goed gesocialiseerd. Als ik daar bijvoorbeeld met mijn Beauceron langs ga, dan gromt die labrador daar constant naar de mijne als hij in de buurt komt (territoriumdrang?) maar een paar seconden later begint hij de mijne dan wel tegelijk uit te dagen om te spelen (en dan vervolgens weer te grommen) zelfs mijn Beauceron snapt niets van zijn signalen, terwijl die met andere honden wel goed overweg kan (of honden die hem negeren of grommen ook gewoon met rust laat, maar ja deze labrador gaat eerst grommen om hen dan terug uit te dagen tot spel....) Dus ik volg dit topic graag mee zodat ik er ook nog van kan leren, en wie weet kan ik mijn schoonouders en hun labrador ook nog iets bijbrengen. Groetjes Pieter. "
Hoi Pieter,
De lab en jou hond, kennen elkaar miss nog niet zo goed. Omdat de lab niet zo goed weet wat hij kan verwachten van jou hond, zorgt dat voor stres bij de lab (stres komt door een verlaging van de voorspelbaarheid en beinvloedbaarheid)
Grommen is een afstand vergrotend signaal. De lab vraagt eigenlijk om afstand.
Kans dat de lab onzeker is. Het zal dus geen terratorium drang zijn, maar onzekerheid, stres.
Willen spelen, kan ook uit stres, om de situatie te doorbreken.
Wat kan helpen is om eerst samen buiten gaan wandelen. Met wandelen, hebben ze iets te doen en hebben elkaar al geroken.
Binnen zou ik ze even aangelijnd houden, zodat je de lab laat zien, dat hij binnen niets met jou hond hoeft en omgekeerd.
Een lab is een echte werkhond, die graag wilt werken.
ps verder met je eens