De laatste dagen valt het mij op dat mijn pupsel flink aan mij vast plakt. Ze is nu bijna 2,5 week bij ons en zodra ik de kamer verlaat begint ze te piepen. Het maakt hierbij niet uit dat zowel mijn man als onze andere hond nog in de kamer zijn.
Nu is het zo dat ik vanaf het begin ook altijd bij haar ben geweest. Ik werk niet meer omdat ik ben afgekeurd.
Alleen als ik ga sporten past mijn moeder op. Ook dan gaat ze voor de tussendeur staan piepen.
Wat zou ik hier aan kunnen doen?
Wat een leuke foto van dat prachtige pupsel zeg! Gek toch hoe sommige hondjes slapen
Wat betreft je vraag: zulke jonge pups zijn nog erg afhankelijk van iemand.
Eerst was het haar moeder. Maar die is er nu niet meer en nu ben jij dat dus....
Op zich heel logisch dat ze jouw nabijheid zoekt.
Maar de kunst is om dit wel gewoon toe te staan maar het geen extra aandacht te geven. Want met extra aandacht versterk je het gedrag en dat wil je niet. Laat haar dus lekker achter je aanlopen, maar laat haar
Dat geldt ook voor het piepen. Probeer er geen aandacht aan te geven en doorgaan met wat je doet. Of ga ineens opstaan en iets doen zodat pup wordt afgeleid zonder dat ze speciaal aandacht krijgt voor het piepen.
Dan gaat het piepen met de tijd over; omdat ze er niet voor beloond wordt en omdat ze vertrouwen krijgt dat haar mens altijd weer terugkomt bij haar......
Zo is nu boos op me geloof ik. Ik moest haar onverwachts alleen laten. Mijn neefje moest ziek uit school gehaald worden en omdat ik er het snelst bij kon zijn ben ik hem gaan halen. Camera aan en max 20 minuten weg geweest. Wat een drama. Piepen, janken, loeien, blaffen en ik vond zelfs een plasje in huis.
Ik kon er niets aan doen.
Nee, je kunt er niks aan doen....
Weet je, je hondje moet leren dat dit soort dingen(even alleen gelaten worden of zo)niet het einde van de wereld betekenen.
Het is even drama, maar ze leert al snel dat haar nieuwe moeder altijd weer terug komt bij haar. Maar nu vertrouwd ze dat nog niet....ze is nog te jong en te kort bij jullie.
Probeer haar volgende keer anders gewoon mee te nemen, op je arm desnoods of in een goede bench in je auto.
Ik had haar normaal gesproken meegenomen. Ik schrok het telefoontje dat ik in alle haast in de auto sprong. De camera heb ik tijdens het rijden aan gezet.
Ze is 10,5 week, en nog niet eerder alleen geweest. Ze danst de hele dag om mij heen.
Je hebt een partner, dus verdeel eens een aantal zaken. Bijvoorbeeld: hij gaat met de pup een wandelingetje maken en tegen dat ie weer thuis komt, ben jij de deur uit.
Of: jij gaat weg en je man doet ondertussen een leuk spelletje met de hond.
Kwestie van het gedrag op een positieve manier te doorbreken, zodat het hondje kan ondervinden dat het ook leuk kan zijn zonder jou.
Dat doen we ook wel, maar wellicht te weinig.
Zucht! Diepe zucht!
Mijn man en ik verschillen van mening over de opvoeding van onze pup. Hij vind dat we haar best een uur alleen kunnen laten (onze andere hond is erbij) en haar daarbij gewoon laten piepen. Ze wordt vanzelf rustig zegt hij.
Ik zie dat totaal niet zitten. Ze is vandaag 11 weken. Ik weet dat ze een keer alleen moet gaan zijn, maar om haar zo in het diepe te gooien.
zou hij een baby ook een uur alleen thuislaten?
Een hond kan niet uit zichzelf alleen zijn dat moet met kleine stapjes aangeleerd worden. Jouw hond is daar zo te lezen nog helemaal niet aan toe. En dat is heel normaal, ze is pas elf weken, honden hebben op die leeftijd nog veel steun en geborgenheid nodig.
Op de manier van je man, de pup in het diepe gooien heb je grote kans dat de hond verlatingsangst ontwikkeld.
ik zou dus mijn "poot"
stijfhouden en de pup nog niet alleen laten en je man dit gewoon rustig en vriendelijk meedelen, een vaste oppas voor zulke situaties is erg handig, of anders meenemen.
Laat je man de docu maar eens bekijken dan ziet hij hoe vaak dit probleem voorkomt. Vaak ook bij mensen die geen idee hadden dat hun hond niet alleen kon zijn.
Ik houd zeker mijn poot wel stijf. Al valt het me wel zwaar. Ze hoeft van mij echt geen uren alleen te zijn. Ik mis het gewoon dat ik even snel naar de supermarkt kan of maar de bieb.
Of gewoon naar de wc. Als ik de kamer verlaat piept ze.
Ik hoop dat ze er snel aan toe is wat zelfstandiger te worden. In de eerste plaats voor haar en in de tweede plaats voor mij.
Ik ga niets forser en in ieder geval.
ja idd niets forceren, ontspannen blijven, geen aandacht aan het gepiep schenken (wat niet betekend geen aandacht aan de hond schenken natuurlijk, alleen het gepiep negeren)
leuke kleine denkspelletjes waarbij je ervoor zorgt dat ze succes heeft, zouden kunnen helpen om wat zelfbewuster te worden
Toch zou ik het wel gaan proberen, dat puppeke even alleen te laten. Kies een moment dat ze rustig is en of slaapt.
Ga dan zachtjes even weg, naar een andere ruimte oid
En blijf dan weg tot je gepiep hoort. Dan kom je weer terug maar je negeert het hondje en haar gepiep.
Als ze dan weer rustig en tevreden is, krijgt ze aandacht. Je zult zien, zo krijgt ze langzaam vertrouwen in het feit dat mamma er niet altijd is maar wel altijd echt altijd terugkomt.....
We zijn afgelopen zaterdag begonnen met de puppy klas dat gaat haar (en mij) vast ook goed doen.
We hebben een traphekje in de deur naar de hal. Dit is meteen ook de hal waar de babkamer, wc en slaapkamer aan grenzen. Als ik naar een van die ruimtes moet laat ik haar soms achter het hekje. De ene keer gaat het prima en de andere keer niet.
Reageren
