Beste dierenvrienden,
Ik, moeder van 2 kinderen van 9 en 11 en 3 katten en man ben mij aan het orienteren op een hondje. Al jaren kriebelt het, elke keer twijfels, kan ik dit en wil ik dit echt? Ik ben gek op dieren, 3 katten zijn mijn alles. Maar een hondje zou het toch 'afmaken'. Het leuke er aan lijkt mij gewoon een beestje die echt ook gek op jou is, dingen kan leren, samen weg gaan etc. Maar mijn man is helaas nog niet om....
Hij is bang voor de beperkingen die een hond je geeft. Dagje weg, etc. Ik (en hij vooral) snap natuurlijk dat je altijd meerdere keren per dag uit moet laten, ook als je geen zin hebt als het regent. Het gaat mij ook om de dingen hier buiten, dagjes weg maar ook bezoekjes her en der. Ik zou een hondje het liefste overal mee naar toe nemen vndaar ook een keuze voor een klein ras. Maar niet iedereen zit hierop te wachten of niet overal kan dit. Hoe ervaren jullie dit?
Het ras waar mijn oog op gevallen is is een havanezer, als gezelschapshondje sprak dit ras mij erg aan. Is dit ook zo? Ik zit niet te wachten op een keffertje, die blaft bij alles wat hij ziet, vooral voor de buren. Is dit sowieso goed af te leren?
Ik hoor graag tips en adviezen wat betreft de voorbereiding hierop. Ik werk bv op een peuterspeelzaal en ben alle vakanties vrij, maar kan dus nu niet zomaar vrij nemen als we een pup zouden aanschaffen. dus zou dit dan moeten wachten tot de zomervakantie (6weken vrij) of zien jullie dit anders. Ik werk 4 ochtenden tot 12 en ben tegen 12.30 thuis, soms met vergadering later. Mijn man is ook 1 dag thuis. Het hondje zou dus 3 ochtenden alleen thuis zijn.
Vast bedankt voor jullie reacties en tips.

Reageren






.