" Bedankt voor alle reacties en tips tot nu toe, heel fijn. We willen inderdaad zeker niet bij een brood fokker terecht komen. Daarom kom ik elke keer toch uit bij een rasvereniging. Wat ik lees is het toch wel een risico om het buiten deze verenigingen om te doen?
Over een herplaatser: op zich ben ik helemaal vóór het bieden van een thuis aan een hond die dat nodig heeft. Het zijn alleen volgens mij toch vaker honden met een gebruiksaanwijzing. Het fijne aan een jonge pup vind ik dat je veel invloed kunt uitoefenen op het uiteindelijke gedrag. Onze kinderen zijn inmiddels oud genoeg om de grenzen van de hond te kunnen respecteren.
In mijn eerste bericht vergat ik de labradoodle te noemen. Het formaat mini of middel spreekt ons ook wel aan. Ik lees hier wel wisselende berichten over. Ook hierbij is het lastig om een betrouwbare fokker te vinden?
Over het Markiesje lees ik inderdaad af en toe iets over keffen. Maar daar heb je als baasje wel de nodige invloed op?
Wb de Smoushond (@Kees): bedankt voor het aanbod! Ik ga me hier zeker voor aanmelden en mogelijk kom ik er nog bij je op terug.
"
Dit hoeft niet zo te zijn, of erg mee te vallen
De liefste gezinshond die mijn ouders ooit gehad hebben was een asielhond, Ruby. Een hond die we als pup hadden, Tijger, was juist erg nerveus, en toen ze het kind van een kennis beet, is ze herplaatst.
Ruby kwam van de straat, en had een gruwelijke hekel aan nattigheid en kou, en ging dan wel eens stiekem op de tegels naast de achterdeur haar behoefte doen of zelfs stiekem binnen met slecht weer ipv 5 meter verder op het gras XD Of ze probeerde stiekem op schoot te kruipen op de bank, terwijl dat niet mocht. Dat was het enige ‘rugzakje’. Oren trekken, iets te ruw aaien, maakte haar allemaal niks uit, zo’n liefdevol beestje
Zelfs mijn zusje, die niets met honden heeft, en er zelf nooit een zal nemen, zou maar wat graag nog wel weer een Ruby willen. We hebben het allemaal jaren nog moeilijk gehad als we het over haar hadden, aangezien ze kanker bleek te hebben, en nog geen week nadat we dit wisten overleed ze door een geknapte tumor
Het ging zo abrupt, en het was zo’n ontzettende schat...
Geef het in ieder geval een kans, handige met een volgroeide hond is dat het karakter duidelijker is.
Die pup hadden mijn ouders uitgezocht omdat ze als enige pup niet bij het hek kwam springen en ‘rustig’ achterbleef; achteraf niet rustig, maar angstig en nerveus waardoor ze niet naar ons toe kwam. Ze kwam ook uit de broodfok, uit een schuur met hooi. Ze was een kruising, en kreeg in haar nieuwe gezin na een aantal jaar last van epilepsie, en is redelijk jong overleden aan een hersen of hartinfarct.
Ik geef hier alleen één voorbeeld van een asielhond en een vanaf pups af aan die ik beide goed kende, mijn ouders hebben meerdere honden (gehad), en over het algemeen wel van pups af aan allemaal. Maar binnen het gezin, vooral bij mijn zusje en mij, blijft Ruby toch wel de meest bijzondere hond. Misschien hebben we ook wel geluk gehad, maar geef het in ieder geval een kans door rond te kijken op die sites of bij een asiel in de buurt 