Hallo allemaal, Onze labrador kruising van 10 maanden willen we heel graag los laten lopen. We wonen ook in een gebied waar dat echt mooi kan want er is nauwelijks verkeer en nauwelijks andere mensen en dieren. Nu is het zo dat als ik hem mee neem naar het bos ik hem perfect los kan laten lopen. Hij blijft dan heel keurig in mijn buurt, zelfs als ik op mijn paard rijdt en hij rent lekker met ons mee. Komen we andere honden tegen hoef ik hem maar 1 keer te roepen en hij rent weer achter ons aan. Maar bij ons thuis is een ander verhaal. Dan heeft hij bananen in zijn oren. Vliegt er een eend op uit de sloot dan is hij weg. Net sprong hij over de sloot en ging in het weiland lopen graven. Dan hoef ik er niet op te rekenen dat hij nog komt. Ik heb vanalles geprobeerd. Door lopen (echt wel een paar honderd meter), wegrennen, we oefenen ook heel veel met beloning thuis, in de tuin, met de lange lijn ook buiten en ik zorg dat hij honger heeft. Ik moest net een dikke kilometer om lopen om de ingang van het weiland te vinden om hem vervolgens uit zijn zelf gegraven gat vol met modder te vissen
Nu is het zo dat mijn paard volgende week aan huis komt en ik heel graag de ritjes met ons 3n wil voortzetten. We beleven er zoveel plezier aan en alleen thuis blijven is ook al niet zo zijn hobby maar ik kan dan echt niet hebben dat hij over de sloot springt en dan niet meer komt... Daarnaast kan hij gewoon veel beter zijn energie kwijt als hij los is. We doen ook wel denkwerk met hem en canicross. Denken jullie dat dit een puberfase is en wel over gaat? Kan iedere hond los leren lopen? Hebben jullie tips? Groetjes!


Reageren












