" Stel dat iedereen zo zou gaan denken, dat we niet langer hoeven te verwachten dat er binnen een maatschappij rekening wordt gehouden met elkaar... in wat een egocentrische wereld kom je dan terecht!
Ik zie het net omgekeerd: hoe drukker de wereld wordt, hoe meer rekening je met elkaar gaat moeten houden, zodat het voor iedereen leefbaar blijft. Ik vind dat mensen dat dus zeker wél mogen verwachten, want het gaat over omgangsnormen en waarden binnen een maatschappij, en als die wegvallen... "
Wat ik ervaar is dat de hedendaagse overload aan prikkels er dus juist voor zorgt dat mensen zich daarvoor afsluiten (in een soort bubbel rondlopen/leven) en zeer geërgerd, steeds vaker zelfs agressief reageren wanneer er in hun bubbel wordt geprikt met een verzoek om rekening te houden met een ander. En dat maakt de overlast die men elkaar bezorgt alleen maar groter.
Dit gaat dus veel verder dan het hondenwereldje alleen. Doorgangen in drukke situaties versperren voor onzinnigheden zoals een gesprekje met iemand (school, supermarkt bv), parkeren op 2 parkeerplaatsen of op een plek die voor anderen gereserveerd is, een deur in het gezicht van iemand achter je dicht laten vallen, met je mobiel bezig zijn tijdens een samenkomst, agressie tegen verkeersregelaars/hulpverleners, bbq-en onder het open raam van je buren zonder hen te waarschuwen, geluidsoverlast, op zondagochtend vroeg lawaai maken, midden in de nacht lawaai maken enz.
Hoe meer mensen op elkaar hoe socialer je je zou moeten opstellen maar de praktijk is dus het tegenovergestelde; net als met teveel kippen in een hok; die vallen elkaar aan.
De zin "leven en laten leven" is dan ook een heel verkeerd eigen leven gaan leiden; Het 'laten leven' betekent nudat je je bek houdt ipv dat je rekening houdt meteen ander.