Hier chemische castratie gehad om even zijn scherpe randjes eraf te halen en dat we goed met hem konden trainen. Dit hielp wel gelukkig, maar toen het uitgewerkt was het zo zielig elke keer als hij een loops teefje had geroken.
Hij wilde niet tot nauwelijks eten. Wilde constant naar buiten, veel trekken om zijn gevoel achterna te gaan en 's nachts heel veel huilen, waar onze buurt last van had.
Onze reu is nog al een flinke jongen en bleef weinig van hem over. Duurde bij hem ook lang maar kwamen ook overal loopse teven tegen.. Cursus, in de buurt, tijdens wandelingen. Voor ons en de buren geen pretje en zoveel afvallen voor hem ook niet goed. Kregen ook weinig contact met hem bepaalde momenten.
Toen toch maar laten castreren. Gelukkig is hij nogal een zekere hond dus verder geen veranderingen aan hem, behalve waarom we het deden.
Soms zeggen we zelfs dat hij soms gewoon niet door heeft dat ze er niet zijn mbt plasgedrag, teefjes en omgang honden, maar dat is ook gewoon beetje aard van het beestje :)
Gewoon lekker doen waar jij je prettig bij voelt. Je kunt een chemische castratie proberen en kijken hoe hij hier op reageert. Hoeft overigens niet altijd hetzelfde te zijn als een gewone castratie.
Wij hebben bij onze teef sterilisatie te vroeg gedaan (achteraf) en wilden daarom onze reu niet castreren. Uiteindelijk met 2,5 jaar gedaan. Wel gewacht dat hij oud genoeg was naar ons idee.