Net 9 jaartjes heb je maar mogen worden.. dat is veel te vroeg. Je bent mijn 1e hond en beste maatje. Wat hebben wij toch veel meegemaakt vroeger. Je ging altijd mee naar school, mee de lessen in en veroverde altijd alle harten. Je was zo'n goedzak, altijd andere helpen en jezelf wegcijferen. Vorige week sprong je nog in paniek het zwembad in om ons te redden omdat je altijd bang was voor ons in het water en ons eruit wilde trekken. Toen nova kwam heb je haar gelijk onder je hoede genomen, je behandelde haar als jouw eigen pup. Wat waren jullie lief en schattig samen.. onafscheidelijk. Toen ik eergister met een plasje naar de da ging, had ik nooit verwacht dat ik binnen 24 uur afscheid van je zou moeten nemen. Je hebt ons en de artsen zo voor de gek gehouden, je hebt al zo lang pijn gehad moeten hebben, maar nee je liet niks merken. Je was altijd al zo hard voor jezelf geweest. Toen gisteraaf de dierenarts binnenkwam rende je nog zo blij naar hem toe om hem te verwelkomen, zelfs na alles wat hij had gedaan was hij nog lief. De da zei al dat hij nog nooit zo'n makkelijke lieve hond in de opname had gehad. Je moet alles toe. Katheter proberen keer op keer zonder verdoving gewoon blijven staan en geen kick geven, en gewoon weer aaitjes vragen daarna. Want zo ben je, altijd alleen het goede zien in mensen, er is geen kwaad. Het moeilijkste vonden we dat je tot je dood nog zo blij en levendig was alsof je niks had. Gisteraaf heb je nog staan rennen met noofje.. Wat gaat die jouw missen net als ons. Is nu constant aan het zoeken naar 'mama'. We gaan je zo erg missen lieve schat. We houden zoveel van jou.
Reageren
heel veel sterkte
