" het volgende..een terrier grijpt meerdere maals met volle kracht in de nek met bij ons Alex. Hij wist niet wat hem overkwam en probeerde de hondjes van zich af te schudden met heel wat gepiep en beet niet terug ofzo..hij heeft een schaafwond overgehouden bij zijn nek, geen bloeding gelukkig maar hij werd dus wel goed gepakt door de terrier meerdere maals hard in de nek flink gehap.
Nu vroeg ik mij af of dit normaal is ?
Is hij nog te jong om dit soort zaken aan te pakken ?
Natuurlijk ben ik ook wel blij dat hij niets heeft gedaan omdat anders dat andere hondje einde verhaal kon zijn maar aan de andere kant wat als het een wat grotere hond was geweest ? Dan is het toch wel fijn in zulke situaties dat je hond even terug knokt.
Alvast bedankt.
"
Ik denk dat je hond niets terug deed omdat hij jong en verbrouwereerd was.
Zijn instinctieve reactie was die aanvallers van zich af schudden en blijkbaar was het sneller voorbij dan dat hij de kans kreeg iets anders te bedenken dan dat.
Maar ik zou er niet van uit gaan dat dat de volgende keer ook zo zou zijn.
Dan zeg je: maar wat als het een grotere hond was, dan is het toch fijn als je hond terug knokt.
Nee. Gewoon nee. Van vechtende honden wordt niemand blij. Als jouw hond namelijk eens door een grote hond gepakt wordt, terug vecht en er achter komt dat dit goed werkt, weet je niet in welke situatie hij dit nog meer in gaat zetten. Het zou kunnen dat hij alleen van zich af bijt in situaties dat wij dat ook verantwoord vinden, het zou kunnen dat hij dat ook gaat doen als er 'niets' aan de hand is (zoals straks, als hij ouder is, een opdringerige pup/puber).
De grootte van de hond heeft naar mijn idee niets te maken met of er wel of niet gevochten gaat worden, dat ligt aan het karakter van de honden in kwestie en eventuele andere omstandigheden (pijn, gevoel iets of iemand te moeten beschermen).
Een voorbeeld.
Op gehoorzaamheid zaten Ziva en ik in een groep met Senna (Mechelse herder teef, 2 maanden jonger dan Ziva) en Jackson (Old English Bulldog, volwassen reu). Ziva was in de leeftijd van 11 maanden tot 1.5 jaar.
Alle drie waren ze van dezelfde grootte ongeveer. Ziva en Senna waren beste vriendinnen, ze rausten het hele veld over tijdens het speelkwartiertje. Rennen, stoeien, grommen, happen: all good fun! De enige keren dat er een kwaad werd was als er per ongeluk pijn gedaan werd. Piep, grom! En de ander stond direct stil: sorry, deed dat pijn? Bedoelde ik niet zo!
Ook andere honden werden met respect behandeld.
Met andere woorden de hondentaal werd goed beheerst onderling.
Jackson, een hond die pas op latere leeftijd op cursus ging, was hondagressief. Zowel naar Senna als naar Ziva is hij eens uitgevallen op een manier die meer betekende dan 'blijf uit mijn buurt'. Namelijk 'kom hier, dan scheur ik je aan stukken'.
Senna stond klaar om te vechten zodra ze hem zag. Ziva stond klaar om te vluchten.
Leeftijd en grootte zegt niets over hoe een hond gaat reageren. Misschien dat een hond als hij jong is, op een andere manier reageert dan als hij oud is. Maar het is niet zo dat een jonge hond per definitie op een bepaalde manier zal reageren.