Ik word er zelf gek van!

Halllo,

Ik zit hier vanavond alleen met Sasha en ze heeft iets nieuws ontdekt. Met mij spelen of oefenen wil ze niet, ze ziet me niet staan...
Voordat ik verder ga moet je iets weten over de lay-out van ons huis. De hele beneden verdieping is open plan. Niets kan afgesloten worden behalve de berging. Voor ons achterste deel hebben wij, wat wel eens chic een lichtstraat genoemd wordt. Het eigenlijk een breed uitgevallen gang die de woonkamer met de keuken verbindt, alleen is het plafond van glas. Met het vroege donker worden valt het natuurlijk erg op dat dit s'avonds een spiegel wordt.
En Sasha, die kwispelt, plooit haar achterste naar boven, rent over en weer, jankt, piept, blaft, springt zelfs, naar dat ongrijpbare vriendje op het plafond. Ergens is het grappig, maar sinds twee avonden hebben wij (en zij) geen rust meer. Ze wil die tweeling te pakken krijgen.
Iemand daar ervaring mee en hoe lossen we dit op?

doet mijn JR ook wel eens, in spiegels/ramen etc. Maar we schenken er niet echt aandacht aan, het is toch maar voor even. En anders proberen we hem af te leiden of gaan we naar een andere kamer en volgt hij toch.. Maar voor jou geval is dat niet echt een goede oplossing denk ik, omdat het jou wel nachtrust kost! Hopelijk heeft iemand een beter idee..

Hier ook twee van die mafketels...wij doen dan de lamellen dicht en dan houd het op. Ook hebben ze het met spiegels.

En anders misschien met een kinderhekje werken zodat hij daar niet kan komen?

Succes in ieder geval!

Bas blafte als pup ook de eerste dagen tegen de glazen badkamerdeur. Toen hij door had dat hij dat zelf was is hij ermee gestopt. Dus misschien gewoon nog even geduld hebben?

Ik zou zeggen; geniet ervan dat je hondje zo leuk aan het spelen is met haar tweeling zusje. Lijkt me ontzettend leuk om te zien. Heb je een camera? Film het voor ons

Afsluiten gaat echt niet, is echt een glazen plafond. Lamellen zijn geen oplossing want het is onze bron natuurlijk daglicht daar. Kinderhekje evenmin (bestaan die trouwens 2 meter breed). Ik hoop dat ze door krijgt dat ze er toch niet aan kan. Ondertussen is ze hier al een kleine twee uur bezig, dus snel ophouden, ik denk het niet.

wil je net even je favoriete tv programma kijken begint je hond met zijn tweeling zus te spelen. hihihi
lijkt me erg vervelend vooral in situaties waarop het niet uitkomt.

ik weet niet hoe groot die lichtstraat is maar is een soort van zonwering aan de binnenkant mogelijk?

Of het al of niet mogelijk is, geen idee.
Het zou zonde zijn van het ontwerp, dat echt wel goed is uitgedacht. In principe is die zonnewering niet nodig. Die lichtstraat is 2m x 4,5 m en ligt op het noorden. We krijgen daar dus mooi neutraal licht binnen (we hebben beiden kunstschool gedaan, en we vinden dat belangrijk) zonder dat het huis bakt.
Dat is dus iets dat we niet zullen doen. (Ik hoor me al afkomen bij mijn man, die heeft alles zelf gebouwd volgens het ontwerp van de architect, die schiet me af, bovendien wil ik het zelf niet)

hey misschien kun je er tijdelijk iets van een deken overheen leggen ofzo? bovenop het dak misschien dat het dan niet meer spiegelt?

Wat ik vooral belangrijk vind, het lijkt me zoiets als achter een lichtvlek aanjagen, dat kan een dwangneurose worden. Twee dagen is vroeg om te oordelen, maar ze heeft al verlatingsangst en een dwangneurose bovenop kunnen we eigenlijk wel missen.
Ik ben net uit mijn slof geschoten omdat ze echt véééél te hard begon te bassen. En nu is ze iets rustiger, maar ik ik zie haar al weer naar boven kijken.

ik zou gewoon een hele grote plaid kopen en die er tijdelijk opleggen zodat het niet meer spiegelt.

Hier ook zo'n mafkees. Blaft soms in het donker als hij voor de ramen de tuin ingluurt. Ziet meneer een blaadje voorbij waaien ofzo.. ik reageer er niet meer op of stuur hem weg bij het raam als het vervelend word. Dan is het meestalw el klaar. En met ongrijbare vriendjes, bedoeld je dan spoken of spinnen ofzo? Als je ze niet kunt zien.. kun je er ook weinig tegen beginnen. Zorg gewoon dat het niet aantrekkelijk blijft..negeer het gewoon! Anders word het Char erbij halen! Haha!

Eerlijk gezegd zou ik direct een einde maken aan dit gedrag..

Doe haar een poosje in de bench zolang ze dit ziet bewegen op het plaffond..

Het is een verkapt jachtgedrag..
Zet het uit, nu nog kan..
Is het een gewenning voor je hond dan is dit een kwelling voor haar en voor jezelf..

Lieve groet, Ilja

snap dat het het hele ontwerp van het huis ver.....
en ja staat zeker niet mooi.

wat je dan verder zou kunnen doen weet ik niet.
afleiden maar goed ze zal er elke keer weer naar toe gaan.

Femke,
Als je er langs de buitenkant iets oplegt heb net dat zelfde spiegel effect, dat lost niet op. Dan kan ik inderdaad beter een zonnewering binnenin voorzien, maar dat wil ik echt niet.

Ilja,


Bedankt! Dat dacht ik al. Maar de bench training is nog maar vijf dagen opgestart en ik krijg haar nog niet op bevel in de bench. Ik ben een beetje verscheurd. Enerzijds gaat ze zelf in de bench, ze beschouwt dat als een veilig plekje, en dat was eigenlijk al na 3 dagen. Nu zit ik ermee hoe ik haar er op bevel in kan krijgen. Echt dwingen weet ik niet of dat goed zou zijn, ik wil haar niet bang maken.

Kiara staat tegen zichzelf te kwispelen als ze in het glas van onze jukebox zichzelf ziet....

Kan je haar niet met een lekkere kluif in de bench leggen tot 'het bewegende lichtje' weg is..??

Maak er standaard een gewoonte van de hond enkele uren per dag in de bench te leggen..
Dus niet voor strag, natuurlijk niet..

Maar als gewoonte; bijvoorbeeld standaard om de tijd dat het donker wordt en als je 's morgens terug komt van de wandeling..
Eten er in, hond er achter aan..

Deurtje dicht en jij gaat er een uurtje voor zitten lezen..

Maar je MOET dit gedrag snel stoppen..
Dit wordt een tick bij iedere schuduw of lichtje wat ze gaat zien in het latere leven..

Ik spreek uit ervaring..
Deze collie heeft de rest van d'r leven lichtjes lopen vangen, via een glas van een horloge en spiegel of een steentje wat licht ving..
[gelukkig kon ik het uitzetten door haar iets af te leiden en een kluif te geven..
Ze werdt er helemaal HYPER van..
Om verdrietig van te worden...

Lieve groet, Ilja

Nou heb ik een belachelijk idee voor je, dat waarschijnlijk in zijn geheel nergens op slaat. Maar bij een verticaal spiegelend iets kan je hond na een tijdje doorkrijgen dat het zegmaar een plaat is, en dat hij niet bij zijn 'vriendje' kan. Of hij merkt dat hij het zelf is.
Zou het onmogelijk zijn om een trapje te pakken en daar op te gaan staan met je hond opgetild, zodat hij met zijn snuit kan voelen dat het iets hards is en daar geen maatje zit?
Sibbe ziet zijn eigen spiegeling ook wel eens in ramen, eerder reageerde hij er nog op. Dan liep ik met lijn en al naar dat raam toe, en drukte hij met zijn snuit er tegen aan waardoor hij door kreeg dat het niets was. Dan was het allemaal weer goed.
Vandaar dit hoogstwaarschijnlijk onmogelijke idee.

Ik snap dat je bang bent voor een dwangneurose.

gr.

Hoi Ilja,

Ze reageert nog steeds niet enthousiast op eten/snoepjes. We gaven haar eten in de bench, maar omdat ze er nu zelf instapt geven we haar enkel haar snoepje daar. Dat is voor haar geen motivatie ( eten trouwens ook niet ). Voor dit lichtspel gaven we haar een bijtstokje (eetbaar hoor) of een dentastick (is ze wel helemaal dol van) als vanzelf braaf in de bench ging liggen. Maar omdat ze dat nu niet wil met haar tweelingzus daarboven, krijgt ze die ook niet en omkopen lukt niet. Ondertussen ligt ze hier aan mijn voeten, maar zo gauw ik opsta loopt ze meteen weer naar tweelinkje. Ik kan haar nu wel stil houden, maar de fascinatie blijft en de bokkesprongen ook.

Linda,

Best een grappig idee. Ik zie me er al staan drie meter hoog met een spartelende Sasha in mijn handen. Ik vrees dat dat vooral voor mezelf niet goed zal komen. Ik hoop ook op dat verticale spiegelende. Meer tips zijn welkom.

Een spiegelbeeld zien of spiegelende oplichtende bewegende repeterede bewegingen is iets anders dan in een spiegel kijken..
Sterre kijkt ook in een spiegel..
Maar daar is niets flitsends aan..
Trickert niks...
Het kunnen ruiken lost niks op..
Het is het 'heen en weer' bewegende wat de hond hyper maakt..

Klopt volgens mij helemaal.

Morgen de bench in met een lekkere kluif in pens gedoopt vóór het lichtspel begint..
Wees het gedrag vóór..

Als je hond aanleg zou hebben voor epilepsie zou ze hier een insult van kunnen krijgen..

Hoop dat je hier wat aan hebt..

Ik ga het alvast proberen.
Nog één vraagje, dat is wel al vanaf pakweg 16.30-17.00 uur. Is dat niet vreselijk vroeg?

mijn hondje dacht eerst ook een kameraadje te hebben maar op een moment keek hij naar mij in de spiegel en toen naar mij en sindsdien kijkt ie er wel in maar niet zoals daarvoor

Vreselijk vroeg voor in de bench te zitten..?
Je kunt toch een hond ieder willekeurig moment in de bench zetten..

Tot hoelang blijven die lichtjes/schaduwen dan..??

Ik lees dat je hondje niet reageert op een kom hier/naam horen .?

Ga je hondje eens wat schraler voederen..
Liever even een hongerige hond en een gehoorzame attente hond, dan een ongehoorzame hond..
De band is in eerste instantie; voedsel..

Dus snij wat kleine stukjes kaas en ga de aandacht trekken ; 'kijken' naar jou is al een stukje kaas..
Komen bij het horen van haar naam; is een kaasje..

Als je contact kan maken met je hond dan kan je hem/haar sturen..
Geen aandacht voor de baas dan kan je ook niks met je hond aanvangen..

Die lichtjes blijven zodra wij in de woonkamer en/of de keuken een licht aan doen. En mits het vroeg donker is nu, is dat inderdaad iets voor vijf uur.
Op haar naam+kom reageert ze in normale omstandigheden wel, maar zodra er iets van beweging bij komt kijken is dat een heel ander verhaal. Ze is een asielhond en we hebben haar nu iets meer dan drie weken. Morgen gaat ze voor het eerst op cursus. Daar heb ik een kippendijtje voor gekocht dat ik morgen af ga koken. Hopelijk vind ze dat interessanter dan andere hondesnoepjes, maar eerlijk gezegd twijfel ik eraan. Haar grote beloning zijn knuffels. Best lief, maar sommige mensen geven ze nogal snel waardoor ons madame capsones krijgt en vindt dat luisteren absoluut niet nodig is.
Voorbeeld, s'morgens als ik beneden kom, meestal ben ik eerst, negeer ik haar en loop ik eerst het huis door. Zijn wil natuurlijk aandacht. Zo gauw ze rustig is en niet opdringerig, krijgt ze dikke knuffels. Dan doe ik een oefenrondje: zit-liggen-pootje... en meestal doet ze dat foutloos, beloning zijn weer knuffels, wat later is het haar etenstijd, na ons, eerst terug een oefenrondje, zonder hulp doet ze het niet. Dus dwingen om te zitten, pootje te geven, te liggen. Zitten lukt meestal, maar dat is het dan. Dat eten kan haar gestolen worden.
Zelfde met wandelen. Ze trekt aan de lijn. Nu nemen we haar heel kort (één meter) en prijzen haar de hemel in als ze het goed doet en aaien haar over haar bol. Dat lukt, vind ze fantastisch, kom je met een snoepje, neemt ze dat vriendelijk aan om het dan weer even vriendelijk uit te spuwen.

kom je met een snoepje, neemt ze dat vriendelijk aan om het dan weer even vriendelijk uit te spuwen.

Ik moest even lachen, dat komt me zó bekend voor! Overigens weet Dobby dat een spiegel ook echt spiegelt. Hij kijkt via de spiegel naar mij. Heel erg bizar. Misschien even googelen of er iets te vinden is over honden en spiegels? Als je het concept spiegel kan aanleren... wie weet.

Blij dat er nog zo zijn .
Ik begon me al zorgen te maken.
Hoe leer jij haar iets?
Ik vind haar een schat, maar om om haar mee te nemen moet ze toch echt wel elementaire gehoorzaamheid kennen.