hallo allemaal,
Ik zit met een vervelend probleem. Mijn 3jarige reu wil vaak niet lopen. Als we weg gaan van huis, begint het altijd goed en loopt hij lekker mee. Voor mijn gevoel wil hij niet meer lopen als ik een andere kant op ga dan dat hij wil (dus we gaan niet ‘zijn’ kant op). Hij lijkt niet angstig, het ziet er eigenlijk uit alsof hij aan her dromen is. Ik kan hem dan ook niet echt bereiken. Het is zo ontzettend frustrerend en ik kom ook vaak teleurgesteld terug van een wandeling als ik hem weer dragend naar huis heb moeten tillen, ik probeer dit niet teveel te laten merken aan hem. Maar goed, het is wel heel vervelend.
Nu heb ik natuurlijk al de nodige dingen geprobeerd (ook onder begeleiding van een privé trainer):
- enorm belonen als hij wél meeloopt.
- veel tegen hem praten
- enthousiast roepen
- lang wachten tot hij meeloopt
- (ik weet het, niet dé manier) lokken met lekkers
- (ook niet de manier) hem meetrekken. Maar dit werkt averechts, hij gaat dan alleen maar meer op de rem en gaat dan liggen.
- rukje aan de riem, hij draagt een harnas dus merkt daar niet veel van
- achteruit lopen en enthousiast doen en indraaien.
Best al wat geprobeerd vind ik zelf. Ik ben helemaal niet van de harde hand en vond het dus ook écht vreselijk om hem mee te trekken en over de grond te slepen (dit advies kreeg ik van een fokker, niet mijn fokker). Ik hoop echt dat hier iemand dé tip heeft voor mij, zodat onze wandelingen weer wat leuker eindigen.
Een lang verhaal geworden zo, maar bedankt voor het lezen en voor eventueel advies!

Reageren





Wat dan vaak ook helpt bij mijn hond is het brokje nog leuker te maken door deze voor haar uit te gooien, zodat ze er ‘jacht’ op kan maken, of hem moet zoeken als ze niet gezien heeft waar hij naartoe vloog. Als ze dan eenmaal een stukje de kant heeft opgelopen die ik wil op die manier, volgt ze meestal weer gewoon.

"




Freya mag ook heel dikwijls bepalen waar ze heen gaat, maar ook niet altijd, want dan denkt mevrouwtje dat ze echt de baas is.