Ja dat klopt helemaal. Dat is het ' gevaar' van pijnstillers: je voelt de pijn minder dus je gaat er weer voor......
En zodoende over je grenzen.
Maar een hond, een pup, kun je niet in de pijn laten....ze kunnen het je immers niet vertellen en laten het vaak slecht zien.
Dus moeten wij, als baasje die grenzen gaan bepalen. En niet te bang zijn voor ondersteunende medicatie.
Mathilde laat ook geen pijn zien maar is soms wat ' chagrijnig' wat ik moeilijk kan uitleggen. Maar ik zie dat wel en weet nu: ws heeft ze pijn.....
Ook de manier hoe ik haar oppak is van belang volgens mij: aan de achterkant ondersteun ik haar alleen op de ' goede' kant.
Het punt is dat ze mij ook tot rust dwingt eigenlijk: ze is vooral rustig en ontspannen als ze strak naast me kan liggen
