Advies gevraagd! Hopelijk kan ik dit zo duidelijk mogelijk uitleggen:
Maya is nu 11 maanden oud, ze kwam bij ons toen ze 5 maanden was. Tot die tijd heeft ze in een asiel in een kennel in Spanje gezeten, tussen een tiental andere leeftijdsgenoten. Ze heeft altijd veel aandacht gehad voor andere honden (er naartoe willen). Aangelijnd heeft ze geleerd ze zoveel mogelijk te negeren (hier lijkt ze nu even een terugval in te hebben, maar we oefenen door).
Ze is geen super zekere hond maar ook niet heel ONzeker. Ze rent op andere honden af om ze te begroeten (wel vaak vanuit een 'hinderlaag'). Ik kan zien dat ze het spannend vindt, ze rent weer een klein stukje weg als de andere hond dan op haar afkomt, met lage staart en oortjes. Meestal wederzijds even snuffelen en dan of spelen, of allebei weer doorlopen.
Ze heeft vanaf het begin dat ze bij ons was de (vervelende) eigenschap achter andere honden aan te blijven rennen (opjagen), als ze voor haar uit blijven rennen. Ook als de andere hond dit niet meer leuk vindt. Dit proberen we zoveel mogelijk te voorkomen en stoppen het zsm als het toch gebeurt. Ze raakt hierbij heel opgewonden, blaft en 'gromt' dan ook, en borstelt. Hoe leuker zij het lijkt te vinden, hoe vocaler ze wordt en hoe hoger haar opwinding. We stoppen dit spel dan, lijnen haar zo nodig aan en lopen door. Geeft de andere hond echt duidelijk aan (bijv door een kleine 'grauw') het niet leuk te vinden, dan stopt ze onmiddelijk (en gaat dan soms op haar rug liggen of loopt weg). Als de andere hond stil gaat staan en haar negeert houdt ze ook op.
Ze heeft een vast speelmaatje (iets oudere reu) waar ze ontzettend lomp en wild mee kan spelen. Ze 'happen' elkaar dan ook grommend in het nekvel (echt kletsnatte nekken beide). Vindt een van beide het niet leuk meer dan geven ze een grauw en stopt het spel. Schudden ze zich uit en gaan hun eigen gang.
Maar de laatste tijd laat ze soms vaker gedrag zien dat ikzelf niet leuk vind en ik niet goed weet of dit bij het puberen hoort of dat ze het 'gemunt' heeft op sommige andere honden.
Het is altijd in 1-op-1 interactie en nooit in een groepje (in groepjes gedraagt ze zich niet minder dan voorbeeldig). Ze komt aan het spelen met een andere hond (vooral als er met voorpoten tegen elkaar opgesprongen wordt) en vervolgens dwingt ze de andere hond op de rug te gaan liggen met haar lijf maar ook met haar bek. (Niet bijten als in 'hap hap' maar wel met haar bek open de nek vd andere hond willen omvatten.) En dan over de andere hond heen willen staan. Dit zijn altijd de goedzakken (Labradoodles of Labradors etc). En rond dezelfde leeftijd als zij (voor zover ik dat weet). Ze zoekt het ook echt zelf op. Met sommige andere honden kan ze juist weer heel mooi wederkerig spelen.
8 van de 10 ontmoetingen gaan zoals ik het graag zie. Maar bovenstaande maakt het wandelen stukken minder leuk voor ons. Ik wil namelijk niet hebben dat ze zich zo gedraagt, of dat dit gedrag erger wordt. We weten niet wat voor een 'ras' er in Maya zit. Mensen denken regelmatig dat er iets van een Stafford in haar zit. Zelf betwijfel ik dat maar zéker weten doe ik het natuurlijk niet. Ik herken vooral Herder-achtig spel en zie Windhond (wel i.c.m. een bredere meer gespierde hond) terug in haar. Maar de reputatie van hondintolerantie vd Stafford zit in mijn achterhoofd. Ik wil geen "Dat doet 'ie anders nooit" baasje worden.
Dus komen we onbekende honden tegen nu, dan gaat ze aan de lijn en pas los als het baasje vd andere hond aangeeft dat deze goed zijn grenzen aan kan geven. Maar dit maakt het soms heel lastig en niet fijn wandelen.
Ik hoor graag jullie advies en tips over de situatie. Is dit normaal pubergedrag waarbij ze uitprobeert hoever ze kan gaan of toch niet? En hoe stuur ik haar hier het beste in?
Ps: Maya is drie weken geleden gesteriliseerd. Puppycursus met vlag en wimpel gehaald, nu vervolg cursus en we gaan sowieso door tot gehoorzaamheid B.
Alvast heel erg bedankt voor het lezen want het is een heel verhaal geworden!


Reageren


)
(zei ze trots, alsof ik ze zelf gebaard heb whahaha 


