Beste mensen, ik heb een anatolische herder reu van anderhalf jaar sinds puppy en tot nu toe ging het contact met andere honden altijd goed als hij los was. Dominante onbekende oudere reuen bleef hij uit de buurt en met teven, pups en gecastreerde reuen was het lang leve de lol.
Wel was/is hij nogal gefocust op andere honden in de zin dat hij bijna altijd wil kijken, contact wil zoeken en op die momenten niet is over te halen en zich niet laat afleiden. Negeren en doorlopen is er bijna nooit bij, alleen bij oude reuen van grote rassen. Die respecteert hij of is er bang voor, want dan draait hij zich om en gaat zonder aanleiding snuffelen om uit zijn ooghoeken te kijken wat de oude macho aan het doen is. ;))
Nu is het zo geworden dat als gecastreerde reuen of teven hem niet in hun buurt willen en een snauw geven dan loopt hij door of hangt even de clown uit. Als er een intacte onbekende reu verschijnt en de hond is rond zijn leeftijd en hij houdt geen afstand, dan is het even laten zien wie de baas is door een boel geschreeuw en gedreig, waarna de andere afdruipt. Zoals gezegd, oudere intacte reuen worden met rust gelaten, die komen ook niet op hem af. Bekende intacte reuen die hij van pup af aans kent speelt hij ook nog mee. Tot hier normaal gedrag van een zelfbewuste zelfstandige puber reu, lijkt me.
Maar nu heeft in de buurt iemand sinds kort een labrador puber ( intacte reu, 8 maand ) die niet angstig maar panisch is voor andere honden en in het bijzonder mijn anatool. De vorige keer toen beide los liepen en mijn hond de bange labrador zag, rende hij erop af, waarop de labrador net onder het hek kon ontsnappen en de hele avond kwijt was. Gisteren liep deze hond aangelijnd op het losloop veldje, mijn hond was los en zag hem in de verte en ging erbij liggen, wachtte net zo lang tot ze op 3 meter afstand waren. De labrador die nog steeds was aangelijnd was duidelijk bang. Zijn baas vond dat hij zich niet moest aanstellen. Mijn hond stond op, liep heel kalm naar de labrador toe, waarop de labrador in blinde paniek en vluchtmode raakte. Toen besefte ik dat dit die zelfde labrador was die de vorige keer in paniek weg vluchtte en zich de hele avond had verstopt. Ik wist dat dit uit de hand kon lopen en wilde er naartoe lopen maar het was al te laat. De paniekerige labrador triggerde blijkbaar iets waardoor mijn hond in plaats van weg te lopen probeerde mijn hond hem te verjagen. Dat gaat lastig bij een aangelijnde hond. De eigenaar liet uiteindelijk de lijn los, waardoor de labrador kon ontsnappen. Is er iemand die een idee heeft waarom mijn hond zich gek laat maken door juist deze zielige nerveuze, bange puberende labrador? en is het nog verantwoord om hem los te laten lopen waar hij andere honden en eigenaren tegen kan komen die geen hondentaal begrijpen?

Reageren

De mindere die jaagt tie op, jij ziet het, dus, ingrijpen en verder gaan, zodat jouw hond ze met rust kaat, en als je hond ouder wordt dat het puberende gedrag over is, zo niet dan aangelijnd houden.....
.




