Ik herken dit gedrag godzijdank niet in huis van onze Peer, wel buiten, met name in de buurt van andere honden, maar ook als we al enige tijd daarvoor een andere hond waren gepasseerd. Bij hem was het pure frustratie en reactief gedrag.
Bij hem heeft dit gedrag geduurd tot zijn 4e. Ik hield hem op zulke momenten ook in de houdgreep d.m.v. hem tussen mijn benen te klemmen en hield hem stevig bij de halsband vast. Dan voelde ik hem onder mijn handen rustig worden. Zal vast volgens vele niet de juiste manier zijn geweest, maar hij draaide helemaal door op zulke momenten en bleef springen, grommen en bijten. En dan heb ik het niet over een snepje, je wilt echt niet je hand tussen die kaken hebben.
Daarentegen in huis was het een sul, je kon hem alle kanten op verschuiven, kluif afpakken als je dat zou willen, etensbak wegnemen omdat je medicatie vergeten was. Nooit heeft hij in al die jaren 1 keer gegromd en al helemaal niet gehapt.
Maar buiten was soms verschrikkelijk. Afleiden met koekjes kon je op die momenten ook wel vergeten. Hij viel nergens mee af te leiden. Uiteraard probeerde ik die frustratiemomenten te voorkomen, maar dat gaat niet altijd.
Als je hond zo reageert met een kluif als hij die van de bank laat vallen, zou ik hem niet meer met een kluif op de bank laten, maar alleen op zijn eigen plek.
In het bos zou ik lekkere dingen mee te nemen en hem daarmee van de (o.a.) poep proberen af te leiden.
Moet hij verplaatsen op de bank, probeer hem met je stem te laten verplaatsen met het commando hier en dan een koekje geven als beloning. Geen idee of het werkt, ik huis kan ik die problemen dus niet.
Maar het is buitengewoon vervelend gedrag en ik denk dat lang niet iedereen beseft hoe de hond in zo'n situatie is. Het is absoluut niet een beetje speels happen.