Komende zondag is het zo ver! Dan gaan Ziva en ik een (tweede) poging wagen in de behendigheid.
Ik heb er ontzettend veel zin in, heb er ook al heel lang op moeten wachten. Ik heb wel eens gezocht naar uitleg over hoe toestellen nou het best aangeleerd kunnen worden maar daar vind ik maar weinig over. Het leek me daarom leuk om in dit topic onze vorderingen bij te houden en te beschrijven wat we allemaal leren.
Allereerst een introductie (hoewel de meesten hier ons natuurlijk al wel kennen).


Dit is Ziva, de dame waar ik het allemaal voor doe!
Ziva is een kruising tussen een Australische herder en een Berner Sennen. Op 7 oktober, over een kleine maand dus al, wordt ze twee jaar.
Ziva is een ontzettend enthousiast hondje. Ze doets niets liever dan plezier hebben en alles is leuk! Oké, bijna alles dan.
Ze werkt erg graag voor mij en is ontzettend blij en trots op zichzelf als ze haar best doet. Ze is niet zo heel erg slim (of dat een voor- of nadeel is, verschilt per situatie), waardoor het best een tijd kan duren voor ze iets snapt. Dat zorgt voor grappige situaties tijdens het trainen waarbij ze totáál iets anders doet dan ik van haar vraag en me vervolgens heel vrolijk aan zit te kijken (goed hè vrouwtje?!), het gaat dan fout omdat ze niet snapt wat ik wil. Ik kan nooit boos op haar worden omdat ze altijd zo haar best doet, ik moet gewoon geduld hebben tot ze het snapt. Gelukkig heb ik véél geduld!
De uitdaging in behendigheid zal (in ieder geval in het begin) vooral liggen in Ziva's enorme enthousiasme indammen zodat ze ook iets leert in plaats van alleen maar rond te hollen en blij te zijn dat ze haar best doet. En daarnaast moet ze bij ieder toestel natuurlijk leren wat de bedoeling is en welk commando daarbij hoort. Tot slot kan Ziva best onzeker zijn in nieuwe situaties waardoor het aanleren van sommige toestellen misschien wat langzamer of anders zal gaan dan normaal.
Al voor we Ziva hadden leek behendigheid me een leuke sport om te doen. Maar tot ik me er beter over in ging lezen, had ik er geen moment bij stil gestaan dat niet elke hond dit zomaar kan doen. Natuurlijk moet de hond gezond zijn maar bij grote honden kan het springen en snelle draaien erg slecht zijn voor de gewrichten.
Gelukkig voor mij is Ziva uitgegroeid tot een mooi middenmaatje van 25 kg. En, ook gelukkig voor mij, is zij ook een hond die behendigheid waarschijnlijk wel leuk gaat vinden (Ziva vindt namelijk alles wel leuk ook al snapt ze er niets van). Met een hond die het niet leuk vindt ga ik natuurlijk geen behendigheid doen.
Nu was er het volgende obstakel: zowel bij Berner Sennens als bij Australische Herders komen heup- en elleboogdysplasie voor. Na op dit forum een topic geopend te hebben (www.hondenpage.com/hondenforum/218230/hd-en-ed-laten-röntgenen.php), besloot ik dat het verstandig was Ziva hier eerst op te laten testen vóór we zouden beginnen. Na nog enkele maanden wachten tot Ziva oud genoeg was om foto's te maken, was het moment daar... en kreeg ik te horen dat Ziva's heupen, ellebogen én rug er helemaal tiptop uit zien!
Op naar de volgende stap: wat moet ze allemaal kunnen vóór we behendigheid mogen doen? Ik zat al sinds ze klein was met haar op cursus en dit deed ze altijd erg goed. Na nog een paar weken trainen op het los kunnen volgen konden we dan eindelijk behendigheid gaan doen in maart dit jaar!
De eerste les was er geen docent aanwezig (dat de les dan toch door ging zegt wel iets, maar daarover later meer). Er werd een simpel parcours op gezet in een U vorm: drie sprongetjes, paaltjes, kattenloop, tunnel, wip en nog een sprong. We mochten lekker met de rest mee doen en Ziva leerde al vlug over een sprong te springen zonder dat ik ook mee moest. Wel vonden we al één uitdaging: Ziva vindt het héél leuk als ik ga rennen en gaat dan tegen me op springen. Geen probleem, krijgen we wel afgeleerd.
De paaltjes daar snapte Ziva nog niets van, maar met mijn hulp ging ze er zigzaggend door heen. Dan de kattenloop... daar begreep ze echt niets van. Met haar voorpoten liep ze zo ver mogelijk omhoog om het snoepje te pakken maar haar achterpoten bleven op de grond. Pas na een 'Ziva, hoog' van mij, snapte ze het en gingen de achterpoten er ook op. En daar ging ze, hoger en hoger... en naar beneden! Dat was een opluchting en om maar weer op de grond te staan sprong ze er eerder van af.
Met wat geduld heeft ze die les nog een paar keer de kattenloop genomen en ging het aan het eind al beter.
De tunnel durfde ze eerst niet door maar door haar aan één kant te laten zitten en vanaf de andere kant door de tunnel heen te roepen, kwam ze er snel aan! Wel lag de tunnel nog recht om het makkelijker te maken.
De wip hebben we lekker over geslagen deze eerste les. Ziva vond het allemaal fantastisch en ik keek uit naar de volgende les, waar we dan echt uitleg zouden krijgen!
Dat was één grote teleurstelling. Ziva deed natuurlijk haar best. De sprongen gingen prima voor een beginnende hond. Toen we bij de kattenloop aankwamen twijfelde Ziva even. Die was wel érg hoog. De instructeur kwam een handje helpen en zette Ziva er even op (op het schuine stuk). Dat moet je bij Ziva dus niet doen, zeker niet als vreemd persoon. Ziva sprong er direct vanaf en wilde er niet meer op. Ik moest haar omhoog helpen (lees duwen) van de instructeur, dan leerde ze wel dat het niet eng was. Dat werkte dus alleen maar averechts.
Vervolgens kwamen we bij de wip. Ik wilde deze overslaan, maar de instructeur zei dat er niets over geslagen werd en met veel moeite kregen we Ziva erop. Bij het voorzichtig laten omklappen van de wip schrok ze en sprong ze er weer vanaf.
Afijn, ik heb het één les met deze methode geprobeerd en merkte dat ik Ziva steeds moeilijker de kattenloop en wip op kreeg (op die twee toestellen na vond ze alles nog steeds geweldig trouwens, anders was ik allang gestopt).
Aan het eind van de les wist ik dat ik op zoek moest naar een andere hondenschool. De methode hier zou niet aangepast worden en hoewel deze misschien geschikt was voor een hond waarbij even doorgepakt moest worden, pastte het totaal niet bij ons.
De volgende week kon ik al bij een andere hondenschool gaan kijken. Hier was rust in de groep, toestellen die een hond niet kende werden overgeslagen en als ze iets eng vonden of niet snapten werd er pas op de plaats gemaakt. Daarom besloten naar deze school te gaan. Ik heb even een stapje terug gedaan en ben op deze school eerst een cursus EG gaan doen. Ziva kon alles al, maar het was een goede manier voor haar om hier te wennen en voor ons in de toekomst wellicht handig om het diploma te hebben. Na de cursus EG was er twee maanden zomerstop en vervolgens kon ik de eerste drie weekenden niet. Dus komende zondag, ruim een jaar nadat ik er serieus naar begon te kijken, krijgen we dan eindelijk onze eerste échte les behendigheid! En ik heb er zoooo veel zin in!


Reageren







"



