Het is alweer een maand geleden dat ik hier een update geplaatst heb. Inmiddels hebben we weer twee lessen gehad.
Ziva vindt het nog steeds fantastisch om te mogen 'rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan' zoals ik het in de auto tegen haar zeg.
En wat doet ze het goed! Ik ben elke les weer super trots op haar!
Ik gebruik inmiddels ook het commando 'vooruit', op dit moment nog als er aan het eind van het parcours nog één sprong te doen is, recht voor Ziva. En altijd nog in combinatie met het commando 'hoog' en wijzen.
Vandaag moesten we een aantal keer eindigen met tunnel en sprong, daartussen zat dan een meter of 4. Voorheen een uitgelezen kans voor Ziva om tegen mij op te gaan springen, waardoor ik ook niet meer door kon rennen. Maar nu, door op tijd de commando's te geven, rende ze vanuit de tunnel vrijwel direct door naar de laatste sprong! Nog wel met een blik naar mij, wat moet ik doen?, maar zonder te stoppen of tegen mij op te springen.
Dus daar ben ik al heel blij mee!
De paaltjes blijven ook goed gaan, soms begint ze die al te doen als ik er nog niet in de buurt ben! Al stopt ze er wel altijd weer snel mee omdat ze nog niet helemaal zeker van haar zaak is, maar dat komt wel goed.
Er zaten vandaag ook een paar keer krappe bochtjes in het parcours. Ik benal lang bezig Ziva te leren wat links en rechts is. Links begrijpt ze beter maar bij beiden zit er vooruitgang in. Bij de krappe bochtjes heb ik dan ook gebruik gemaakt van (met name) het commando 'links', hier reageerde ze erg goed op!
Ook de wip is vandaag voorbij gekomen, als plank op de grond met een klein blokje hout eronder. Dat vond Ziva geen probleem.
Wat vandaag minder ging waren de raakvlakken. De brug op lukt het wel, de brug af springt ze er meestal overheen. Die hebben we aardig wat opnieuw moeten doen.
Vandaag had ik aan het begin van de les echt het idee dat het niets ging worden. Ziva blafte tijdens het parcours, reageerde op een andere drukke hond en leek er gewoon weinig aandacht voor te hebben.
Met behulp van ons trouwe trektouw heb ik wat van de overtollige energie weg weten te krijgen en na een paar minuten ging het super goed!
We lopen nu ook rondjes waarbij ze niet één keer tegen mij opspringt, heel fijn voor de snelheid (en de blauwe plekken op mijn benen, haha. Die nageltjes). Natuurlijk gaat nog niet altijd alles vloeiend maar ik weet steeds beter waar ik op moet letten. Zo weet ik nu dat ik haar bij de start over de hindernis heen aan moet kijken. En ik kan zo ver weg lopen als mogelijk is, zolang ik haar maar aankijk over alle tussenliggende hindernissen heen. Wat erin resulteerde dat ik vandaag wel eens drie hindernissen verderop ben gaan staan en dat zonder problemen ging!
Al met al nog steeds een stijgende lijn dus en, het belangrijkste, nog steeds heel veel plezier!