Zo, wij hebben een extra 'les' gehad vandaag! Er wordt een cursus lesgeven in behendigheid gegeven. Vandaag was er een eerste praktijkmiddag. En als je moet oefenen in lesgeven heb je cursisten nodig! Dus hadden wij geluk.
Om verwarring te voorkomen: de cursus werd gegeven door de cursusleider, degenen die les kregen (en gaven) zijn de lesgevers en degenen waar de lesgevers uitleg aan moesten geven de cursisten.
Ziva was heel verbaasd toen we naar de hondenschool gingen. Huh, het is toch geen zondag? Maar haar hoor je niet klagen!
De cursusleider had al zo'n 35 jaar ervaring, hij heeft feitelijk de behendigheid op zien komen. Heel fijn om zo'n ervaren iemand erbij te hebben!
Eerst kregen we wat uitleg over wat we gingen doen. We werden in twee groepen gedeeld, zo konden er twee lesgevers tegelijk oefenen. Er waren twee groepjes toestellen (hoogtesprongen, breedtesprong, tunnel en band). De cursusleider ging in het midden staan en kon zo alles overzien. De lesgevers konden oefenen in parcoursen bedenken en uitleggen, tips geven, etc.
Toen er een paar parcoursen gelopen waren, kwamen we bij elkaar, werd er wat doorgesproken en tips gegeven en deden we nog een ronde. Na een tijdje hielden we even pauze. Daarna vroeg de cursusleider of er mensen (en/of honden) waren die moeite hadden met een bepaald toestel en dat onder zijn begeleiding even wilden oefenen. Ik gaf aan dat ik graag wat tips wilde op de brug. Dus daar hebben we een minuutje of 10 privéles op gehad. Daarna hebben we ons weer bij de rest van de groep gevoegd.
Net toen ik aan Ziva merkte dat het genoeg was geweest, was dat ook het laatste rondje. Daarna even nabespreken en opruimen.
De algemdne tips die gegeven werden aan de cursisten waren: dóórlopen, vooral niet achter je hond uit komen. Want zodra dat gebeurt remt je hond ook af, hij is immers van jou afhankelijk voor zijn aanwijzingen.
Let ook op de hoeveelheid aan informatie die je je hond geeft. Probeer te beperken tot het minimale wat je hond nodig heeft.
Je rent en je hond hoort en voelt je voetstappen. Je draait met je hele lijf in een bepaalde richting, je wijst met je armen, je hebt een flapperende jas aan of de riem nog in de hand. Je roept aanwijzingen waar de hond naar moet luisteren.
Probeer te beperken. Trek je jas uit of rits hem dicht. Hou geen lijn in de hand op het parcours. Hou je handen boven je middel, je kunt dan nog steeds rennen en wijzen maar ze gaan al minder alle kanten op. Schreeuwen is niet nodig, een hond hoort beter dan een mens.
In de tijd dat Ziva en ik oefenden op de brug, zagen we dat Ziva niet onzeker was. Wel merkten we dat ze er te vroeg en naar de zijkant toe vanaf springt. Dat kwam doordat ik de neiging had steeds dichter naar het toestel toe te lopen. Ik begon op een mooie 30 cm afstand en hield dit ook vast tot aan het stuk dat weer naar beneden gaat. Daar ging ik steeds dichter naar het toestel toe, waardoor Ziva er als het ware vanaf geduwd werd. Zij sprong er dus aan de andere kant vanaf.
Daarnaast merkten we dat Ziva net iets voor mij liep, waardoor ik iets ging versnellen. Ziva versnelde dan ook weer, enz. Uiteindelijk was er op het stuk naar beneden zo veel snelheid dat Ziva er met een grote sprong vanaf ging. Door heel goed op mijn eigen snelheid te letten ging dit een stuk beter!
De cursusleider gaf nog als compliment, dat ik een van de weinige mensen ben die bij meerdere mislukkingen achter elkaar de stemtoon hetzelfde houdt. De meeste mensen hebben de neiging teleurgesteld of gefrustreerd te worden en laten dat in de stem merken. Doordat dat bij mij niet zo was, konden we vaker achter elkaar oefenen zonder de kans dat het juist nóg vaker mis zou gaan.
Overigens hebben we niet telkens de hele brug gehad. Om het oefenen wat te versnellen heeft de cursusleider een schuin deel van de brug af gehaald en het uiteinde op de tafel gelegd. De tafel is een tafel (duh) van ongeveer 30 cm hoog. Hij is nu niet meer verplicht maar werd vroeger gebruikt. De hond moet hierop gaan zitten (weet niet of liggen ook mag) en enkele seconden op de tafel blijven voor hij weer verder mag.
Door een schuin deel van de brug op de tafel te leggen, werd een hoop tijd bespaard en was het minder belastend voor Ziva.
Tot slot hebben we de lesgevers nog wat tips en complimenteg gegeven en alles opgeruimd. Ik denk dat we twee keer drie kwartier bezig zijn geweest ongeveer. Tussendoor uitleg gekregen en pauze gehad.
Ook hebben we een wedstrijdje gedaan om te kijken welke hond het snelst was. De honden werden rwee aan twee bij hun halsband vastgehouden, terwijl de eigenaren het veld over liepen. Als zij een eind weg waren (40 m), werden de honden los gelaten en konden we zien wie het hardst kon rennen! De eigenaren bleven doorlopen, dat is leuker voor een hond dus dan renden ze sneller.
And guess what... Ziva was de snelste 
Niet dat het ook maar iets uit maakt maar het is wel leuk 
Nu ligt Ziva lekker uit te rusten. Morgen hebben we weer een les, ik hoop dat ze dan genoeg uitgerust is en anders stoppen we gewoon wat eerder.
3 doggies
