Hierbij het verhaal van mijn Chihuahua (9 jaar) waarbij ik nog steeds geen duidelijkheid heb wat er aan de hand is.
Het begon 2 weken geleden met buikpijn en darmgeluiden. Hier heeft ze weleens vaker last van gehad maar de volgende dag zakte ze af en toe weg met haar achterpoten waarbij ze dan snel ging zitten. Een paar dagen hiervoor was er iemand gedeeltijk (per ongeluk) op haar gaan staan dus toch maar even naar de dierenarts. Achterpoten waren in orde dus het zou spierpijn kunnen zijn. Ze heeft pijnstillers (novacam) gehad en het ging de volgende dag weer beter. Daarna werd ze elke dag steeds misselijker (zonder braken), teruggetrokken en een beetje apatisch. Ze ging vaak zitten met een bolle rug en smakken. Liggen was snel te pijnlijk. Dus weer naar de dierenarts (in de auto wel gebraakt) en die heeft bloed afgenomen voor onderzoek. Ze vertoonde pijn rond de maagstreek. Verder heeft ze medicatie tegen braken en misselijkheid gekregen en een pepmiddel. Ondertussen vertoonde mijn hond nu ook een soort kleine schokjes/zenuwtrekjes vanaf de maagstreek tot haar hoofd. Een paar dagen later de uitslag van het onderzoek: geen bijzonderheden. De conclusie was dat het overtollig maagzuur zou kunnen zijn. Ondertussen had mijn hond veel buikpijn, vooral na het eten. Ik was al overgestapt op kip met rijst in kleine beetjes. Ze moest nu omeprazol gaan nemen en tramadol tegen de pijn en dit 2 weken afwachten. Ik merkte na 2x tramadol geen verbetering, eerder achteruitgang dus weer naar de dierenarts omdat ik haar niet 2 weken met pijn wilde laten lopen. Toen is er toch even een rontgenfoto gemaakt en daar was alleen een iets verdikte maagwand te zien. De volgende dag een echo laten maken en ook hier geen bijzonderheden, alleen weer een iets verdikte maagwand.
Ze moet nu een paar dagen prednison om te kijken of dat helpt en ander (hypoallergeen) voer.
Ondertussen voelt ze zich nog steeds beroerd door de buikpijn waarbij verschillende pijnstillers dus niet geholpen hebben. Ze zit vaak met een gebolde rug en smakt veel maar heeft niet meer gebraakt. Eetlust is goed en ontlasting meestal ook. 1x een beetje slijm/bloed. Verder heeft ze dus die rare schokjes, vooral als ze zich inspant of meer stress heeft. Ze loopt ook iets moeilijker dan normaal en durft niet meer van dingen af te springen (zoals een stoeprand) terwijl erop springen wel gaat.
Is er iemand hier die hier misschien iets in herkend? Ik wil de prednison nog een kans geven want verder weet ik ook even niet meer wat een volgende stap zou zijn.
Ik hoor het graag!

Reageren



