Jaloezie

Raiko is heel jaloers als ik een andere hond aai, er kwam deze ochtend een vriendin langs die altijd haar hondje meeneemt, ze komen heel goed overeen maar vanaf ik de andere hond aanhaal en aandacht geef, gromt Raiko en wordt hij erg boos. Ik doe dit dus niet meer, ook op straat heeft hij niet graag dat ik een andere hond aanhaal, nu vind ik dat geen probleem want als ik de andere honden geen aandacht geef kan hij het prima met ze vinden, ook op zijn eigen terrein wat ik heel goed vind, ik heb slechts 1 vraag in mijn hoofd.. zal die jaloezie er ook zijn wanneer we een kindje hebben (op komst) of ligt dit anders? Ik merk dit gedrag niet als ik (kleine) kindjes aandacht geef, maar bereid ik hem best voor op aandacht verdelen? En hoe dan?

Alleen daarom zal ik nu al dit probleem aanpakken.

Dat dacht ik ook.. maar hoe?

Ja, kan.

Telkens hij gromt stop jij, dus het grommen helpt en hij krijgt telkens zijn zin.

Omdat het grommen in het verleden zo'n succes heeft gehad zal hij het in de toekomst zeker nog doen.

Tuurlijk zijn gedrag negeren en door doen met wat jij wil doen.

als je het goed begeleid denk ik niet dat hij erg jaloers gaat reageren. Mijn eerste hond was ook altijd erbij als ik een andere hond aaide. Even geruststellen, "ja jij wordt niet vergeten" en evt. een klein kriebeltje was al voldoende.

Inmiddels ben ik anders tegen aaien gaan kijken, het is toch iets wat honden zelf niet van nature kennen, en ben nu van mening, dat onbekende honden zeker niet geaaid moeten worden, en bekende honden gewoon even een kriebeltje onder de kin en een vriendelijk woordje ter begroeting en dan klaar, dan lok je ook geen "jaloezie" uit bij je eigen hond.

Met de baby zou ik hem lekker overal bij betrekken, op een natuurlijke manier, mits hij geinteresseerd is dan. Wil hij even snuffelen prima, wil hij ook een knuffel prima. 

" als je het goed begeleid denk ik niet dat hij erg jaloers gaat reageren. Mijn eerste hond was ook altijd erbij als ik een andere hond aaide. Even geruststellen, "ja jij wordt niet vergeten" en evt. een klein kriebeltje was al voldoende.
 
Inmiddels ben ik anders tegen aaien gaan kijken, het is toch iets wat honden zelf niet van nature kennen, en ben nu van mening, dat onbekende honden zeker niet geaaid moeten worden, en bekende honden gewoon even een kriebeltje onder de kin en een vriendelijk woordje ter begroeting en dan klaar, dan lok je ook geen "jaloezie" uit bij je eigen hond.
 
Met de baby zou ik hem lekker overal bij betrekken, op een natuurlijke manier, mits hij geinteresseerd is dan. Wil hij even snuffelen prima, wil hij ook een knuffel prima. 
 
 
 
 
 
 
  "

Dobry

Dat dacht ik ook maar twijfelde dus, het aaien op zich vind hij niet zo erg (ook niet fijn) maar dat hondje van men vriendin wil altijd gepakt worden en springt op je schoot (zij laat het toe dus liet ik dat ook toe) en dan werd Raiko dus erg boos, grommen enz..., op straat aai ik inderdaad geen vreemde honden, maar op de hondenweide wel als een hond mijn aandacht vraagt bvb, en dan komt Raiko meteen ook aangelopen, ook om mijn aandacht.. en ook onlangs was er iemand met een Shiba pupje, die mensen stelden ons wat vragen en mijn man haalde de pup aan en toen was Raiko er ook meteen terwijl hij dervoor helemaal geen interesse had in de pup, erg jaloers dus. Het grommen doet hij (tot nu) enkel naar de hond van mijn vriendin omdat die op mijn schoot wil... Maar een hond is geen baby natuurlijk

Ik zal hem leren zitten en blijf, en natuurlijk belonen, maar ik vind dat je andere honden en kinderen zonder problemen moet kunnen aanraken.

Zeker niet het gedrag belonen met dan maar aaien, vind ik... natuurlijk wel aaien, maar wel op het moment dat jij dan kiest, niet omdat het moet van je hond.

Ja, nu komt hij dus aangelopen als ik een andere hond aai en duwt die dan gelijk wat weg... 

Ja dat is jou dan toch opeisen, ik vind dat geen goed gedrag, ik zal in ieder geval een poging doen om dat af te leren.

Als je op dat moment leert zitten, (moet wel veilig zijn) dan kan hij de andere hond niet wegjagen.

Daarna natuurlijk heel erg belonen, het moet geen straf zijn.

Heel handig als dat met kinderen ook werkt, dus juist zou ik dat nu gaan oefenen.

Maar dat is mijn kijk er op, zo zou ik het doen.

doe je hersenwerk met hem? Dat is ook wel goed voor de zelfstandigheid.

Hier een filmpje met hoe Zack George het voorbereiden op de baby adviseert, ik kan me daar ook in vinden, al zou ik zelf alles liever op een "spontane en als vanzelf tijdens het dagelijks leven manier" zou willen doen, ik ben zelf geen oefen/train mens namelijk. Maar ik kan me voorstellen dat dit voor sommige mensen en honden goed werkt. En wat er gezegd wordt: dat het voor een hond een grote verandering gaat zijn en goed begeleid moet worden, daar ben ik het helemaal mee eens.

edit:

ik zag nog een filmpje waarbij je ziet hoeveel stresssignalen de hond laat zien, als de baby verschoond wordt en huilt

ik weet niet of dat komt omdat hij er niet naar toe mag, of om het gedoe zelf. Maar hij wordt hier wel heel goed begeleid

zelf zou ik dan weer wel de hond gewoon rond laten lopen en hem zo begeleiden, maar ik kan me voorstellen dat sommige honden te "jaloers" zijn of te druk en opdringerig, dan lijkt me deze methode perfect.

Wij dachten dat Momo gewoon een hekel had aan kleine kinderen maar we kwamen er achter dat dat toch net ietsjes anders lag. Drukke kleine kinderen die rennen en gillen vindt ze inderdaad niet leuk maar rustige kinderen gaat prima zo lang ik die maar zelf geen aandacht geef. Jalousie dus. En echt gevaarlijk/eng. Niet wegduwen maar echt met ontblote tanden op af stuiven.  Een baby in huis had hier echt niet gekund met Momo. Maar gelukkig ben ik al uitgeworpen

Maar heb je ooit aan je hond laten merken dat je niet akkoord gaat met zijn gedrag?

Een bevel geven zoals zitten vb vind ik niet ideaal, omdat dergelijke hondjes toch onder stress staan op dat moment en daardoor niet echt zitten te wachten om een kunstje uit te voeren.

Vraag aan mij? Ja zeker maar ik ga niet uittesten of dat resultaat heeft gehad want dan heb ik een klein menselijk proefkonijn nodig...

Hummer is er hier bijgekomen toen ons zoontje al 3 jaar was dus dat is hij wel gewend maar hij vond het in het begin ook niet leuk als ik een andere hond aandacht deed geven, begon dan ook te grommen, jaloezie dus. 

Heb toen gewoon de andere hond door geaaid maar Hummer tegelijkertijd ook geaaid en toen vond hij het prima. Dit steeds gedaan als wij een andere hond tegen kwamen die ook aandacht wilde hebben en nu is het al niet meer nodig om Hummer ook direct te aaien. Hij heeft het nu door dat wij echt zijn baasjes zijn en hij niet jaloers hoeft te worden.

Ze kennen hier het ''even op je beurt wachten'' 

Tika kan er namelijk ook wat van. Als ik Kaylo sta te knuffelen waar zij bij staat dan wringt ze zich er tussen of gaat ze een beetje mompelend lopen brommen. Ik laat Tika zitten en even wachten met letterlijk ''even op je beurt wachten'' dan Kaylo knuffelen en daarna krijgt zij een knuffel. Staat ze wel op om zich er weer bij te mengen beginnen we gewoon weer van voren af aan net zo lang tot ze rustig zit te wachten. 

Hier is Twinko enkel ‘jaloers’ als de andere hond druk en enthousiast doet naar mij.

Daarom denk ik dat het geen jaloezie is maar meer een soort onzekerheid of een gevoel dat hij mij moet beschermen (haha hij met z’n 3 kilo). Een vreemde situatie voor zijn gevoel.

Ik stel hem dan even verbaal gerust, zeg dat er niks aan de hand is, lach even (dat kent hij) en meestal ontspant zijn staart dan weer en is het heftige blaffen en grommen over.

Daarna krijgt hij ook even aandacht.

Gewoon duidelijk zijn dus naar je hond toe wat je van hem verlangt. In een nieuwe situatie met een kindje erbij zal hij naar jou kijken voor instructies en spiegelen hoe jij je gedraagt. Als dat vanaf dag 1 gewoon natuurlijk en relaxt gaat dan komt het vast goed. 

Het ligt denk ik een beetje aan de situatie of je je zorgen moeten maken en hier aan moet gaan werken. 

Mijn hond is in huis super geduldig. Ik kan een andere hond of kind/baby wat op bezoek is alle aandacht geven en als ik dat zeg houdt mijn hond goed afstand en is ook niet vervelend. Behalve dat die kinderen graag likt wat ik niet wil en nog geen oplossing voor heb gevonden. 

Echter buiten als er een druktemaker op me afkomt of opdringerig opspringt dan gaat mijn hond er wel meteen tussen staan. En gaat de hond dan door dan snauwt mijn hond wel een keer. Dat corrigeer ik dan ook niet. 

Kortom het is beetje afhankelijk van de situatie en omgeving waarin je hond dit gedrag laat zien vind ik en of je hier aan moet werken. Zou zeggen probeer vooral veel vrienden met kinderen uit te nodigen of bij op bezoek te gaan om te kijken hoe je hond reageert en waar je al op kan gaan trainen. Wij hebben ook (nog) geen kinderen maar proberen wel bewust vanaf het begin onze hond mee te nemen naar vrienden met kinderen of deze vrienden bij ons uit te nodigen. 

Wat ik nu gedaan had is hem Verbaal proberen gerust stellen maar hij kalmeert niet, ik heb het hondje dan aan het baasje doorgegeven en toen ging hij nog even door met grommen naar dat hondje, en heb ik hem gezegd 'tis goed, tis oké...' dat kent hij, toen hij stopte heb ik hem wat laten spelen (bijten in mijn arm haha zijn manier om zijn liefde te tonen...) Het was toen ook over, want toen het hondje rondliep enz deed hij niks meer, ik heb ook bewust het hondje niet meer aangekeken omdat ze anders op mijn schoot springt (maar het is mijn hond niet en dus niet aan mij om af te leren)  

Vrienden met kinderen komen hier wel binnen, en naar kinderen toe heb ik hem dit nog niet zien doen terwijl ik vaak die kindjes ook aandacht geef, maar maakte me gewoon even zorgen... Wel moet hij goed begeleid worden, hij toont veel signalen als kinderen rondlopen in het huis bvb maar ik ben bereid daar heel goed op te letten en ze uiteraard niet zonder toezicht te laten

Neen,was geen vraag aan jou, maar aan Osumi.

Als ze hier te opdringerig worden, jaloers of hoe je het wil noemen zeg ik gewoon af en ga.

Dat flauw en onnozel gedoe wordt hier niet beloond of aangemoedigd met aandacht of aaitjes.

Meestal als hij komt aanhollen bij een andere hond om die weg te duwen zeg ik 'jaja jij bent er ook' het lukt dan ook om beide honden te aaien, vorige keer gromde hij ook toen ik dat andere hondje op mijn schoot had, maar niet zo heftig als vandaag. Ik zei toen wel 'het is oke' en nu ook zei ik dat, maar hij vond dat pas oké als die hond van me af ging. Dus echt laten merken niet... Want ik heb het ook nooit ervaren als een 'probleem'