Hallo allemaal!
Wij zijn weer terug van 10 dagen in de Eifel. Twee jaar geleden zijn we in hetzelfde huisje geweest, en dat beviel goed, dus gingen we nog eens terug! We zijn wij drietjes met onze mensenmama, en vrienden van onze mensenmama die ook twee Podenco's hebben (Hugo en Molly).
Dit is de achtertuin. Voor zit nog zo'n stuk, en het is helemaal omheind. Heerlijk dus voor ons Podenco's, aangezien we normaal niet los kunnen.
Twee jaar geleden zat er een beschadiging in het hek, wat onze mensen helaas niet opgevallen was de eerste dag. We hebben de eerste dag heerlijk los gelopen, maar de tweede dag vonden Wispa en Luuk ineens een gat en ontsnapten ze. Luuk was na een uurtje weer terug, Wispa pas na drie uur. Ze waren beide zelf terug gekomen naar het huisje. Wispa had helaas een flinke jaap bij haar knie, en was met haar pootje in iets scherps gaan staan (wat door de gehele poot gestoken was, auw!). Ze heeft dus de rest van de week bij de dierenarts gezeten..
Dit jaar waren we dus éxtra voorzichtig. Luuk kan, met wat moeite, door de mazen van het hek heen, maar via FB had ik een prachtige tip gevonden. Een lepel door zijn tuig!
Hij liep natuurlijk voor gek, maar het heeft perfect gewerkt en hij heeft heerlijk los kunnen lopen!
Wispa hebben we aan een lange lijn gehouden. We hebben het hele hekwerk gecheckt, en indien nodig voor de zekerheid het e.e.a. verstevigd met ducttape. Het zag er allemaal prima uit! We hebben Wispa met lange sleeplijn los laten lopen en ze bleef binnen de omheining. Problem solved dus, dachten we. Na vier uur vertrouwden we het wel, lange lijn eraf, natuurlijk nog steeds wel onder streng toezicht. Ik denk dat we Wispa twee tellen uit het oog verloren zijn, en blijkbaar is ze toen tóch door het hek weten te komen, want ze was ineens spoorloos.
Vorige keer dat ze weg liep wisten we waar ze was, want we hoorden haar steeds keffen. Het galmde het hele dal door. Nu hoorden we niks. We hadden dus ook geen idee welke kant we op moesten gaan zoeken. We hebben wat rond gereden, maar van Wis was geen spoor. Omdat ze vorige keer ook zelf thuis kwam, zijn we maar terug gegaan en op haar gaan wachten. Maar rond 10 uur werd het donker en begon ik me steeds meer zorgen te maken. Wispa ziet nagenoeg niks, in het donker ziet ze écht niks. Ze was inmiddels twee uur weg en ik kreeg steeds minder hoop dat ze nog uit zichzelf terug zou komen. Om 11 uur ben ik weer rond gaan rijden in de hoop dat ik haar ergens zou horen. Ik hoorde wat gekef, maar dat was héél erg ver weg, en had net zo goed een andere hond kunnen zijn.
Voor het eerst in mijn leven raakte ik écht in paniek en dacht ik écht even dat ik haar niet meer terug zou zien. Dus begon ik hulpdiensten in te schakelen. Ik deelde haar op FB, bij de Duitse variant van Amivedi en de Duitse variant van Waar Is Onze Angel. Helaas waren er geen zoekteams beschikbaar, dus er was alsnog niet meer te doen dan afwachten. Het was inmiddels half twee 's nachts en we besloten dat we toch maar wat moesten proberen te slapen.
We hadden de poort open gezet en in de tuin een bakje voer, haar eigen mandje, en wat kledingstukken van mij gelegd. Hopelijk zou haar neus haar dan terug leiden. We hielden de deur open (de hordeur dicht) zodat de honden niet naar buiten konden, maar ze waarschijnlijk wél zouden horen als Wispa thuis kwam, en ze mij wakker zouden maken. Ik wilde net gaan liggen toen ik gerammel van brokjes in de bak hoorde. Ik vloog mijn slaapkamer weer uit, maar zag dat er slakken in het bakje gekropen waren. Bah.. Terug naar de slaapkamer, en ineens hoor ik Molly heel hard blaffen naar iets in de tuin. Ik keek naar buiten, en jawel, daar was ze! Ze was weer zelf naar huis gekomen! Ze was dit keer 5 uur weg geweest, maar gelukkig helemaal ongeschonden. Behalve dan dat ze ontzettend moe was en een uur in de wind stonk.
De volgende ochtend werd ik om 5 uur wakker in Wispa's kots. Echt het meest ranzige wat ik ooit gezien heb, ik vermoed dat ze kunstmest (of echte mest) op had. Heel het bed verschoond, en gedurende de ochtend heeft ze nog zo nu en dan over gegeven. Gelukkig ging dat snel over.
Cosmic vond het ook maar vies :P
De dag na haar avontuur heeft ze alleen maar geslapen. Ze werd soms even wakker voor een plasje en om wat te eten of drinken, en viel daarna weer in een diepe coma.
Maar ze was in ieder geval weer terug!
En de vakantie ging natuurlijk gewoon door. Er bleef steeds iemand bij Wispa, terwijl de andere twee erop uit gingen met de hondjes.
We zaten daar zo mooi!
En ondertussen bleef Wispa maar slapen :P
De dag erna wilde ze wel weer even naar buiten met de rest.
Wat een heerlijke plek, hé? :)
En ze kreeg ook weer behoefte aan knuffels en gezelschap.
Even gek doen met Mik..
De rest van de vakantie hebben we ons super goed vermaakt.
Knap Luukje met zijn lepel :D
Heerlijk ventje!
We hebben lekker uitgeslapen.
Lekker op het terras gezeten.
En Wispa was al snel weer helemaal de oude :)
Ik heb geen idee of dit werkt, maar hier kunnen jullie een filmpje vinden van Luuk die met een sprinkhaan speelt.
We hebben mooie wandelingen gemaakt.
Van mooie uitzichten genoten.
Lekker geknuffeld :P
En geluierd (Wispa heeft echt kei enge ogen als ze slaapt)

En een beetje gek gedaan..
(er zat iets tussen haar tanden, ze was niet boos)
En nog meer gewandeld..

En nog meer geknuffeld :P
En van Mik en mij zijn weinig foto's.
Omdat ze de hele week verschrikkelijk heeft zitten slettenbakken met Manfred!
Eeeeen hier nog een filmpje van Mik en meneertje Pollepel in de tuin.
Tuin-hangen.
Omstebeurt bij mams (behalve Cosmic, want die zat dus bij Manfred :P )
In het BBQ huisje ("Ja, krijgen we hier nog wat te vreten?")
En we hebben lekker met zijn allen geblaft naar auto's die het gore lef hadden om langs "ons" huisje te rijden!
En toen was de vakantie alweer voorbij.. Nog even gestopt bij de mac ter afsluiting, en toen weer terug naar Brabant!
Zijn jullie ook op vakantie geweest? En mochten jullie hondjes ook mee? :D


Reageren




. Beste wandelplekken etc! Zijn de honden overal welkom? "







