Met het oppakken van 'etenswaar' wat ze niet mag hebben heb ik het 'laat dat' aangeleerd. Later heb ik het uitgebreid en aangeleerd bij bijvoorbeeld het rollen in de geuren die zij lekker vinden en wij van walgen.
Met wegtrekken behaal je het uiteindelijke doel niet. Je hond ligt dan namelijk al op de grond en heeft z'n succes. Je moet het net voor wezen.
Puck hier gaat bijvoorbeeld heel diep met haar snufferd in het geurende gras en snuift lang en diep, vervolgens gaat haar kop iets schuin richting de grond. Dan is het bij mij; 'laat dat', loopt ze mee 'goed zo!'.
Soms als ik weet dat er geen poep ligt, dan mag ze van mij best even lekker rollebollen door het gras. Maar bij de 'laat dat' weet ze dat ze het niet mag doen. "
Bekend verhaal! Hier is het 'nee!'
Niet bij rollen, hoewel ze daar ook wel mee stopt als ik het zeg. Maar ze rolt niet zo snel in iets smerigs. Of misschien vind ik minder dingen smerig dan de meeste mensen.
Maar soms eet ze poep... meestal kattenpoep en soms hondenpoep. Eerst ruikt ze, dat mag. Meestal loopt ze daarna verder, soms gaat dan heel langzaam dat bekkie open en dan moet ik snel 'nee!' zeggen. Of 'denk eraan!', dat werkt tegenwoordig ook.
Heeft ze het in haar bek dan kan ik los zeggen wat ik wil, als ze weet dat ze het snel op kan eten voor ik het uit haar bek pak, eet ze het snel op. Anders laat ze met tegenzin los.
Drieka, de truc is iets te bedenken wat hij zooooo super leuk of lekker vindt, dat hij vergeet dat hij wou gaan rollen. En dat koppel je aan het woord dat je wil roepen als hij dreigt te gaan rollen. Dan de timing goed krijgen en voilá! Je hoeft hem niet meer weg te trekken!
Tot die tijd kan ik me voorstellen dat een tuigje erg fijn is maar daar kan ik je niet mee helpen. Heb nooit een tuigje gebruikt, ik overweeg ooit een perfect fit te kopen maar die zijn behoorlijk duur.


3 doggies
.
.























