Sinds dat wij onze pup van 4 maanden hebben, heb ik het gevoel dat ik heel erg gebonden aan huis ben. Zodra ik de pup even alleen moet laten voor bijvoorbeeld een boodschap te doen dan jankt hij heel luid. De buren hebben er last van en ik loop op mn tenen als ik weet dat ik even ergens naar toe moet waarbij ik de pup niet mee kan nemen. Overigens als ik naar boven ga om bijv. De was te doen of te gaan slapen dan accepteert hij dat wel. Het is mn eerste pup en ik weet eerlijk gezegd niet zo goed hoe ik dit gedrag afleren kan. Ik laat de pup nooit heel lang alleen. Maar wil wel graag proberen te werken naar het punt waarop ik zonder stressgevoel een keertje ergens op visite kan gaan ( bijv.een 2 a 3 uren ). Ik besef me dat ik de tijd van alleen zijn, rustig moet opbouwen. Maar hoe doe ik dat zonder dat hij de tijd van alleen zijn janken gaat en ik weer de buren boos heb. De buren hebben geen begrip voor het feit dat het een pup is en deze in een leerproces zit. Ik kan dus niet met ze erover praten ( ik heb ze al uitgenodigd voor een kopje koffie en een gesprek waarin we over oplossingen kunnen brainstormen, maar dit willen ze niet. Ze hebben de woningbouw vereniging al op me af gestuurd!) Ik wil geen problemen met de buren. Heeft iemand de gouden tip hoe ik dit het beste kan aanpakken? Alvast bedankt voor het meedenken :)

Reageren





