Puck (spanjaard) was ook niet zindelijk toen ze bij ons kwam. Toen ze doorhad dat het buiten moest ging het gelukkig heel snel, en binnen een paar weken was ze helemaal zindelijk.
Het kan dat ze niet durft te plassen met jou in de buurt. Misschien kun je haar gewoon in de tuin laten terwijl jij binnen blijft. (als de tuin goed omheind is natuurlijk) Het schijnt trouwens heel goed te helpen als je zelf buiten plast. Dan willen ze er overheen plassen.
Proest....zelf buiten plassen nee joh, niet nodig, Roxy plast toch al daar...bouw voor jezelf geen stres op dat ze buiten de tuin nog niet plast, als ze maar plast al is het in de tuin....als ze wat gesetteld is komt dat vanzelf echt.....kleine rondjes wandelen, niet te veel verwachten, en als je thuis komt, hou je ze even in de tuin, zie je of ze daar wat doet....is ze het kwijt, en als ze wat langer bij je is en je volkomen vertrouwd , geloof me dan opeens is het buiten de tuin, en dan belonen, en dat gaat dan steeds vaker gebeuren....
" Ja als ze haren verliezen dan is ze idd plukrijp. Dat kan ook jeuk veroorzaken. Een ruwharige hond verhaart eigenlijk niet. Het plukken is best een klus voor een hond dus idd even wachten is wel fijn,maar ik zou er ook niet heel lang mee wachten. Wassen zou ik kg niet zo snel doen daardoor wordt de vacht heel zacht en minder makkelijk te plukken, of je moet echt nog zeker een week wachten met plukken dan maakt het niet heel veel meer uit, dan is de zachtheid er wel weer een beetje uit. Jammer dat die opvanger haar dan niet nog even geplukt had (als ze idd plukrijp is) "
Heb de laatste dagen al wat langere lussen aan de korte rondjes vastgeplakt en Roxy lijkt dat leuk te vinden.
Vanmiddag ging ze zelfs onderweg spelen met een reutje van 2,5 jaar.
Beiden spelbogen en elkaar aftasten, geweldig om te zien.
Even later kwamen we een meneer tegen met 2 hondjes die terwijl Roxy een beetje angstig was recht op ons af kwam...dat vond ze niet fijn.
Heb aan de meneer gevraagd om terug te gaan, het hondje is pas een week in Nederland en is bang en dat deed hij.
Ze reageert op veel honden angstig of gaat blaffen maar met verschillende honden uit de buurt heeft ze voorzichtig kennis gemaakt.
Gisteren met een hele lieve Rothweiler, die had heel duidelijke hondentaal en kwam ze voorzichtig snuffelen.
Ook mijn buurhond Basco die uit Spanje komt vindt ze helemaal leuk.
Ik merk ook dat ze minder slaapt.
Na de wandeling slaapt ze 1,5- 2 uur en komt dan mijn aandacht vragen.
Soms speelt ze even maar dat is nooit lang.
Ze kauwt graag op staafjes, lamsoren of ossenstaart stukjes.
Vanmorgen vroeg was ze echt een jonge hond, rennen in de tuin, met een vaartje op de bank, er weer af en rondje rennen, zo leuk om te ervaren dat ze lekkerder in haar vel komt te zitten.
Krijg toch wel het idee dat ze ooit in een huis heeft gewoond, b.v. koffie apparaat, elektrische tandenborstel, tv lijkt ze niet vreemd te vinden.
Ook de stofzuiger uit geprobeerd, heb hem in de gang aangezet en Roxy lag er in de keuken naar te kijken.
Even weer uit gedaan en toen kwam ze aan de zuigmond ruiken.
In etappes alles gestofzuigd.
Het gaat dus goed met ons na een week bij elkaar.
Foto is niet helemaal scherp, was al een beetje donker binnen en met de telefoon maar kijk haar prins(ces)heerlijk liggen.
hm ja of dat slim was van die kennis om het voer van haar hond aan Roxy te geven...vaak gaat dat helemaal niet goed tussen honden en had de vriendschap tussen hen misschien wel zwaar op de proef gesteld.
En nu heeft Roxy geleerd dat daar misschien wel iets lekkers voor haar is, en is het logisch dat ze daar heen wil. Vooral voor een ex zwervertje (als ze dat was) zal het extra spelen.
Ik zou voorlopig als ik haar ontspannen voorbij dat huis wil loodsen iets heel lekkers meenemen, een stukje tonijn of gedroogde pens bijv. zodat ze graag met je meeloopt en niet liever dat huis in gaat om haar lekkers te krijgen.
" hm ja of dat slim was van die kennis om het voer van haar hond aan Roxy te geven...vaak gaat dat helemaal niet goed tussen honden en had de vriendschap tussen hen misschien wel zwaar op de proef gesteld.
En nu heeft Roxy geleerd dat daar misschien wel iets lekkers voor haar is, en is het logisch dat ze daar heen wil. Vooral voor een ex zwervertje (als ze dat was) zal het extra spelen.
Ik zou voorlopig als ik haar ontspannen voorbij dat huis wil loodsen iets heel lekkers meenemen, een stukje tonijn of gedroogde pens bijv. zodat ze graag met je meeloopt en niet liever dat huis in gaat om haar lekkers te krijgen. "
Vanmorgen uitgeprobeerd of Roxy mee kan op de fiets.
Ik heb een bakfiets, mijn enig rollend vervoermiddel want geen auto.
Is lastig daar iets aan te bevestigen om haar vast te zetten en het zat nog op de Saartje stand, die probeerde niet om eruit te springen, Roxy dus wel.
Weer even goed gezet en doorgefietst naar het park, ging goed.
Terug naar huis ging ook goed maar liet haar nog even zitten om een foto te maken.
Bij de tweede foto sprong ze er dus weer uit, ze hing helemaal aan de buitenkant.
Geloof dat het nu allemaal goed zit en hoop dat ze ervan geleerd heeft dat ze er niet uit kan springen.
Een seconde later en ik had de sprong vastgelegd, ze staat al in de startblokken.
Na dit avontuur maar even lekker laten kauwen op een lamsoor om de stress een beetje kwijt te raken.
Het gaat sùper met het zindelijk worden.
Ga nu net als bij een pup wandelen na het eten, slapen e.n.z. (om de 2-3 uur) kijk het een beetje aan.
Houdt wel in dat ze ook veel slaapt tussen de wandelingen want alles is nog steeds heel spannend buiten.
Alleen thuis blijven ben ik ook aan het oefenen, kan al een paar minuten naar buiten.
Roxy zit dan wel voor de deur waaruit ik ben weggegaan.
We doen het rustig aan want ik snap dat ze er nog niet van overtuigd is dat ze hier mag blijven...na alles wat ze heeft meegemaakt.
We oefenen ook met "nee" , "klaar" en "blijf" en van de week zei ik geef poot...en ze deed het!
Ik weet niet hoe die bak van binnen in elkaar zit, maar misschien is het leuker voor Roxy om wat hoger te zitten, evt. zelfs liggen als ze rielekst genoeg is, terwijl ze toch wat kan zien.
" Wow, wat een mooie fiets! Ik weet niet hoe die bak van binnen in elkaar zit, maar misschien is het leuker voor Roxy om wat hoger te zitten, evt. zelfs liggen als ze rielekst genoeg is, terwijl ze toch wat kan zien. "
De mooie tijd die wij samen hadden kunnen hebben mocht er niet zijn.
Wat heb je in je korte leven veel moeten verduren.
Het huis is leeg.
Rust zacht lieve schat.
Zal proberen te vertellen wat er is gebeurd al weet ik zelf niet goed hoe het allemaal heeft kunnen gebeuren.
Zaterdag begon Roxy wat mat te worden en piepte ze af en toe, zomaar uit het niets.
Bleef ook vaker liggen waar ze lag terwijl ze voorheen steeds was waar ik was.
Het was niet verontrustend maar ik vertrouwde het ook niet helemaal.
Maandagochtend maakte ik een afspraak bij de dierenarts, ze was nu voldoende tot rust gekomen om haar daar na te laten kijken.
Vlak voordat we daar naartoe gingen kwam ze uit haar mand, gilde daarbij en trok haar linker pootje op.
Ik dacht nog, dus dat is het, ze heeft waarschijnlijk iets verrekt aan haar pootje bij het spelen of zoiets.
Inmiddels stond ze helemaal niet meer op het pootje.
Bij de dierenarts liet ze alles toe maar gaf pijn aan bij haar linker heup.
D.A. maakte wat foto`s en kwam helemaal bedrukt terug, we moesten even wachten om er over te praten.
Ze liet mij de foto`s zien en vertelde dat dit heel ernstig was.
Ze legde uit dat het bekken een soort doosje is en dat dit een soort draai heeft gemaakt en in elkaar is geklapt.
Haar hele bekken lag a.h.w. in puin.
Ze heeft nog overlegd met een orthopeed maar die zag geen mogelijkheid om te opereren (er waren oude breuken en daarbij is het herstel niet te voorspellen) zelfs met een operatie zou de uitkomst onzeker zijn.
Er bleef maar een mogelijkheid over, Roxy laten inslapen en dat is maandag middag hier thuis gebeurd .
Roxy had dus een rugzakje, niet zozeer in gedrag maar lichamelijk.
Roxy bleek een niet goed aan elkaar gegroeide breuk te hebben ongeveer bij haar rechter heup.
Door de rust in het asiel is het waarschijnlijk (verkeerd) aan elkaar gegroeid en kon ze weer lopen.
Hier ging ze weer meer lopen, spelen en springen en dat konden haar botjes niet aan, er is hier niets gebeurd wat het letsel dat ze nu had zou kunnen verklaren.
Waarschijnlijk was het samenspel van botjes in haar bekken zo verstoord dat er meerdere breuken zijn ontstaan in haar bekken/heupen.
Ik laat het hierbij, stel mij a.u.b. geen vragen die heb ik zelf al genoeg.
Drie ingrijpende gebeurtenissen in 5 maanden, hoeveel kan een mens hebben.
Ik zal tijd nodig hebben om hier overheen te komen.
Wil wel bij deze iedereen hartelijk danken voor alle steun die ik hier heb ondervonden.
Hier nog een laatste foto van Roxy.
Wat was je een lieverd en wat heb je moeten lijden in je korte leven.
Reageren
